вытраўля́ць
‘спускаць’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вытраўля́ю |
вытраўля́ем |
| 2-я ас. |
вытраўля́еш |
вытраўля́еце |
| 3-я ас. |
вытраўля́е |
вытраўля́юць |
| Прошлы час |
| м. |
вытраўля́ў |
вытраўля́лі |
| ж. |
вытраўля́ла |
| н. |
вытраўля́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вытраўля́й |
вытраўля́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
вытраўля́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
вытраўны́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вытраўны́ |
вытраўна́я |
вытраўно́е |
вытраўны́я |
| Р. |
вытраўно́га |
вытраўно́й вытраўно́е |
вытраўно́га |
вытраўны́х |
| Д. |
вытраўно́му |
вытраўно́й |
вытраўно́му |
вытраўны́м |
| В. |
вытраўны́ (неадуш.) вытраўно́га (адуш.) |
вытраўну́ю |
вытраўно́е |
вытраўны́я (неадуш.) вытраўны́х (адуш.) |
| Т. |
вытраўны́м |
вытраўно́й вытраўно́ю |
вытраўны́м |
вытраўны́мі |
| М. |
вытраўны́м |
вытраўно́й |
вытраўны́м |
вытраўны́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
вы́траўшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вы́траўшчык |
вы́траўшчыкі |
| Р. |
вы́траўшчыка |
вы́траўшчыкаў |
| Д. |
вы́траўшчыку |
вы́траўшчыкам |
| В. |
вы́траўшчыка |
вы́траўшчыкаў |
| Т. |
вы́траўшчыкам |
вы́траўшчыкамі |
| М. |
вы́траўшчыку |
вы́траўшчыках |
Іншыя варыянты:
вытра́ўшчык.
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
вытра́ўшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вытра́ўшчык |
вытра́ўшчыкі |
| Р. |
вытра́ўшчыка |
вытра́ўшчыкаў |
| Д. |
вытра́ўшчыку |
вытра́ўшчыкам |
| В. |
вытра́ўшчыка |
вытра́ўшчыкаў |
| Т. |
вытра́ўшчыкам |
вытра́ўшчыкамі |
| М. |
вытра́ўшчыку |
вытра́ўшчыках |
Іншыя варыянты:
вы́траўшчык.
Крыніцы:
krapivabr2012.
вы́траўшчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вы́траўшчыца |
вы́траўшчыцы |
| Р. |
вы́траўшчыцы |
вы́траўшчыц |
| Д. |
вы́траўшчыцы |
вы́траўшчыцам |
| В. |
вы́траўшчыцу |
вы́траўшчыц |
| Т. |
вы́траўшчыцай вы́траўшчыцаю |
вы́траўшчыцамі |
| М. |
вы́траўшчыцы |
вы́траўшчыцах |
Іншыя варыянты:
вытра́ўшчыца.
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
вытра́ўшчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вытра́ўшчыца |
вытра́ўшчыцы |
| Р. |
вытра́ўшчыцы |
вытра́ўшчыц |
| Д. |
вытра́ўшчыцы |
вытра́ўшчыцам |
| В. |
вытра́ўшчыцу |
вытра́ўшчыц |
| Т. |
вытра́ўшчыцай вытра́ўшчыцаю |
вытра́ўшчыцамі |
| М. |
вытра́ўшчыцы |
вытра́ўшчыцах |
Іншыя варыянты:
вы́траўшчыца.
Крыніцы:
krapivabr2012.
вы́трашчаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вы́трашчаны |
вы́трашчаная |
вы́трашчанае |
вы́трашчаныя |
| Р. |
вы́трашчанага |
вы́трашчанай вы́трашчанае |
вы́трашчанага |
вы́трашчаных |
| Д. |
вы́трашчанаму |
вы́трашчанай |
вы́трашчанаму |
вы́трашчаным |
| В. |
вы́трашчаны (неадуш.) вы́трашчанага (адуш.) |
вы́трашчаную |
вы́трашчанае |
вы́трашчаныя (неадуш.) вы́трашчаных (адуш.) |
| Т. |
вы́трашчаным |
вы́трашчанай вы́трашчанаю |
вы́трашчаным |
вы́трашчанымі |
| М. |
вы́трашчаным |
вы́трашчанай |
вы́трашчаным |
вы́трашчаных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
вы́трашчаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вы́трашчаны |
вы́трашчаная |
вы́трашчанае |
вы́трашчаныя |
| Р. |
вы́трашчанага |
вы́трашчанай вы́трашчанае |
вы́трашчанага |
вы́трашчаных |
| Д. |
вы́трашчанаму |
вы́трашчанай |
вы́трашчанаму |
вы́трашчаным |
| В. |
вы́трашчаны (неадуш.) вы́трашчанага (адуш.) |
вы́трашчаную |
вы́трашчанае |
вы́трашчаныя (неадуш.) вы́трашчаных (адуш.) |
| Т. |
вы́трашчаным |
вы́трашчанай вы́трашчанаю |
вы́трашчаным |
вы́трашчанымі |
| М. |
вы́трашчаным |
вы́трашчанай |
вы́трашчаным |
вы́трашчаных |
Кароткая форма: вы́трашчана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
вы́трашчыцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́трашчуся |
вы́трашчымся |
| 2-я ас. |
вы́трашчышся |
вы́трашчыцеся |
| 3-я ас. |
вы́трашчыцца |
вы́трашчацца |
| Прошлы час |
| м. |
вы́трашчыўся |
вы́трашчыліся |
| ж. |
вы́трашчылася |
| н. |
вы́трашчылася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
вы́трашчыўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
вы́трашчыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́трашчу |
вы́трашчым |
| 2-я ас. |
вы́трашчыш |
вы́трашчыце |
| 3-я ас. |
вы́трашчыць |
вы́трашчаць |
| Прошлы час |
| м. |
вы́трашчыў |
вы́трашчылі |
| ж. |
вы́трашчыла |
| н. |
вы́трашчыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вы́трашчы |
вы́трашчыце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
вы́трашчыўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.