ацвярджа́льнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ацвярджа́льнік |
ацвярджа́льнікі |
| Р. |
ацвярджа́льніку |
ацвярджа́льнікаў |
| Д. |
ацвярджа́льніку |
ацвярджа́льнікам |
| В. |
ацвярджа́льнік |
ацвярджа́льнікі |
| Т. |
ацвярджа́льнікам |
ацвярджа́льнікамі |
| М. |
ацвярджа́льніку |
ацвярджа́льніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
ацвярджэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ацвярджэ́нне |
| Р. |
ацвярджэ́ння |
| Д. |
ацвярджэ́нню |
| В. |
ацвярджэ́нне |
| Т. |
ацвярджэ́ннем |
| М. |
ацвярджэ́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
ацвярдзе́ласць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ацвярдзе́ласць |
ацвярдзе́ласці |
| Р. |
ацвярдзе́ласці |
ацвярдзе́ласцей ацвярдзе́ласцяў |
| Д. |
ацвярдзе́ласці |
ацвярдзе́ласцям |
| В. |
ацвярдзе́ласць |
ацвярдзе́ласці |
| Т. |
ацвярдзе́ласцю |
ацвярдзе́ласцямі |
| М. |
ацвярдзе́ласці |
ацвярдзе́ласцях |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
ацвярдзе́лы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ацвярдзе́лы |
ацвярдзе́лая |
ацвярдзе́лае |
ацвярдзе́лыя |
| Р. |
ацвярдзе́лага |
ацвярдзе́лай ацвярдзе́лае |
ацвярдзе́лага |
ацвярдзе́лых |
| Д. |
ацвярдзе́ламу |
ацвярдзе́лай |
ацвярдзе́ламу |
ацвярдзе́лым |
| В. |
ацвярдзе́лы (неадуш.) ацвярдзе́лага (адуш.) |
ацвярдзе́лую |
ацвярдзе́лае |
ацвярдзе́лыя (неадуш.) ацвярдзе́лых (адуш.) |
| Т. |
ацвярдзе́лым |
ацвярдзе́лай ацвярдзе́лаю |
ацвярдзе́лым |
ацвярдзе́лымі |
| М. |
ацвярдзе́лым |
ацвярдзе́лай |
ацвярдзе́лым |
ацвярдзе́лых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ацвярдзе́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ацвярдзе́нне |
| Р. |
ацвярдзе́ння |
| Д. |
ацвярдзе́нню |
| В. |
ацвярдзе́нне |
| Т. |
ацвярдзе́ннем |
| М. |
ацвярдзе́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ацвярдзе́ць
дзеяслоў, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
ацвярдзе́е |
ацвярдзе́юць |
| Прошлы час |
| м. |
ацвярдзе́ў |
ацвярдзе́лі |
| ж. |
ацвярдзе́ла |
| н. |
ацвярдзе́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
ацвярдзе́ўшы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ацвяро́жанне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ацвяро́жанне |
| Р. |
ацвяро́жання |
| Д. |
ацвяро́жанню |
| В. |
ацвяро́жанне |
| Т. |
ацвяро́жаннем |
| М. |
ацвяро́жанні |
Крыніцы:
piskunou2012.
ацвяро́жаны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ацвяро́жаны |
ацвяро́жаная |
ацвяро́жанае |
ацвяро́жаныя |
| Р. |
ацвяро́жанага |
ацвяро́жанай ацвяро́жанае |
ацвяро́жанага |
ацвяро́жаных |
| Д. |
ацвяро́жанаму |
ацвяро́жанай |
ацвяро́жанаму |
ацвяро́жаным |
| В. |
ацвяро́жаны (неадуш.) ацвяро́жанага (адуш.) |
ацвяро́жаную |
ацвяро́жанае |
ацвяро́жаныя (неадуш.) ацвяро́жаных (адуш.) |
| Т. |
ацвяро́жаным |
ацвяро́жанай ацвяро́жанаю |
ацвяро́жаным |
ацвяро́жанымі |
| М. |
ацвяро́жаным |
ацвяро́жанай |
ацвяро́жаным |
ацвяро́жаных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
ацвяро́жаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ацвяро́жаны |
ацвяро́жаная |
ацвяро́жанае |
ацвяро́жаныя |
| Р. |
ацвяро́жанага |
ацвяро́жанай ацвяро́жанае |
ацвяро́жанага |
ацвяро́жаных |
| Д. |
ацвяро́жанаму |
ацвяро́жанай |
ацвяро́жанаму |
ацвяро́жаным |
| В. |
ацвяро́жаны (неадуш.) ацвяро́жанага (адуш.) |
ацвяро́жаную |
ацвяро́жанае |
ацвяро́жаныя (неадуш.) ацвяро́жаных (адуш.) |
| Т. |
ацвяро́жаным |
ацвяро́жанай ацвяро́жанаю |
ацвяро́жаным |
ацвяро́жанымі |
| М. |
ацвяро́жаным |
ацвяро́жанай |
ацвяро́жаным |
ацвяро́жаных |
Кароткая форма: ацвяро́жана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.