Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвжзлмнорухыэ’

дапаўзці́

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. дапаўзу́ дапаўзё́м
2-я ас. дапаўзе́ш дапаўзяце́
3-я ас. дапаўзе́ дапаўзу́ць
Прошлы час
м. дапо́ўз дапаўзлі́
ж. дапаўзла́
н. дапаўзло́
Загадны лад
2-я ас. дапаўзі́ дапаўзі́це
Дзеепрыслоўе
прош. час дапо́ўзшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

дапаўна́

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
дапаўна́ - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996.

дапаўне́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дапаўне́нне дапаўне́нні
Р. дапаўне́ння дапаўне́нняў
Д. дапаўне́нню дапаўне́нням
В. дапаўне́нне дапаўне́нні
Т. дапаўне́ннем дапаўне́ннямі
М. дапаўне́нні дапаўне́ннях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дапаўня́льнік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дапаўня́льнік дапаўня́льнікі
Р. дапаўня́льніка дапаўня́льнікаў
Д. дапаўня́льніку дапаўня́льнікам
В. дапаўня́льнік дапаўня́льнікі
Т. дапаўня́льнікам дапаўня́льнікамі
М. дапаўня́льніку дапаўня́льніках

Крыніцы: piskunou2012.

дапаўня́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дапаўня́льны дапаўня́льная дапаўня́льнае дапаўня́льныя
Р. дапаўня́льнага дапаўня́льнай
дапаўня́льнае		 дапаўня́льнага дапаўня́льных
Д. дапаўня́льнаму дапаўня́льнай дапаўня́льнаму дапаўня́льным
В. дапаўня́льны (неадуш.)
дапаўня́льнага (адуш.)		 дапаўня́льную дапаўня́льнае дапаўня́льныя (неадуш.)
дапаўня́льных (адуш.)
Т. дапаўня́льным дапаўня́льнай
дапаўня́льнаю		 дапаўня́льным дапаўня́льнымі
М. дапаўня́льным дапаўня́льнай дапаўня́льным дапаўня́льных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дапаўня́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. дапаўня́ецца дапаўня́юцца
Прошлы час
м. дапаўня́ўся дапаўня́ліся
ж. дапаўня́лася
н. дапаўня́лася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

дапаўня́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. дапаўня́ю дапаўня́ем
2-я ас. дапаўня́еш дапаўня́еце
3-я ас. дапаўня́е дапаўня́юць
Прошлы час
м. дапаўня́ў дапаўня́лі
ж. дапаўня́ла
н. дапаўня́ла
Загадны лад
2-я ас. дапаўня́й дапаўня́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час дапаўня́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дапая́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дапая́ны дапая́ная дапая́нае дапая́ныя
Р. дапая́нага дапая́най
дапая́нае		 дапая́нага дапая́ных
Д. дапая́наму дапая́най дапая́наму дапая́ным
В. дапая́ны (неадуш.)
дапая́нага (адуш.)		 дапая́ную дапая́нае дапая́ныя (неадуш.)
дапая́ных (адуш.)
Т. дапая́ным дапая́най
дапая́наю		 дапая́ным дапая́нымі
М. дапая́ным дапая́най дапая́ным дапая́ных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

дапая́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дапая́ны дапая́ная дапая́нае дапая́ныя
Р. дапая́нага дапая́най
дапая́нае		 дапая́нага дапая́ных
Д. дапая́наму дапая́най дапая́наму дапая́ным
В. дапая́ны (неадуш.)
дапая́нага (адуш.)		 дапая́ную дапая́нае дапая́ныя (неадуш.)
дапая́ных (адуш.)
Т. дапая́ным дапая́най
дапая́наю		 дапая́ным дапая́нымі
М. дапая́ным дапая́най дапая́ным дапая́ных

Кароткая форма: дапая́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

дапая́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. дапая́ю дапая́ем
2-я ас. дапая́еш дапая́еце
3-я ас. дапая́е дапая́юць
Прошлы час
м. дапая́ў дапая́лі
ж. дапая́ла
н. дапая́ла
Загадны лад
2-я ас. дапая́й дапая́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час дапая́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.