Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

унітава́ць

‘увесці што-небудзь у што-небудзь (унітаваць сцэну ў апавяданне)’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. уніту́ю уніту́ем
2-я ас. уніту́еш уніту́еце
3-я ас. уніту́е уніту́юць
Прошлы час
м. унітава́ў унітава́лі
ж. унітава́ла
н. унітава́ла
Загадны лад
2-я ас. уніту́й уніту́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час унітава́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

уніта́з

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. уніта́з уніта́зы
Р. уніта́за уніта́заў
Д. уніта́зу уніта́зам
В. уніта́з уніта́зы
Т. уніта́зам уніта́замі
М. уніта́зе уніта́зах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

уніта́зны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уніта́зны уніта́зная уніта́знае уніта́зныя
Р. уніта́знага уніта́знай
уніта́знае		 уніта́знага уніта́зных
Д. уніта́знаму уніта́знай уніта́знаму уніта́зным
В. уніта́зны (неадуш.)
уніта́знага (адуш.)		 уніта́зную уніта́знае уніта́зныя (неадуш.)
уніта́зных (адуш.)
Т. уніта́зным уніта́знай
уніта́знаю		 уніта́зным уніта́знымі
М. уніта́зным уніта́знай уніта́зным уніта́зных

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

уніта́рнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. уніта́рнасць
Р. уніта́рнасці
Д. уніта́рнасці
В. уніта́рнасць
Т. уніта́рнасцю
М. уніта́рнасці

Крыніцы: piskunou2012.

уніта́рны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уніта́рны уніта́рная уніта́рнае уніта́рныя
Р. уніта́рнага уніта́рнай
уніта́рнае		 уніта́рнага уніта́рных
Д. уніта́рнаму уніта́рнай уніта́рнаму уніта́рным
В. уніта́рны (неадуш.)
уніта́рнага (адуш.)		 уніта́рную уніта́рнае уніта́рныя (неадуш.)
уніта́рных (адуш.)
Т. уніта́рным уніта́рнай
уніта́рнаю		 уніта́рным уніта́рнымі
М. уніта́рным уніта́рнай уніта́рным уніта́рных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

унітары́зм

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. унітары́зм
Р. унітары́зму
Д. унітары́зму
В. унітары́зм
Т. унітары́змам
М. унітары́зме

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

унітары́ст

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. унітары́ст унітары́сты
Р. унітары́ста унітары́стаў
Д. унітары́сту унітары́стам
В. унітары́ста унітары́стаў
Т. унітары́стам унітары́стамі
М. унітары́сце унітары́стах

Крыніцы: piskunou2012.

унітары́сцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. унітары́сцкі унітары́сцкая унітары́сцкае унітары́сцкія
Р. унітары́сцкага унітары́сцкай
унітары́сцкае		 унітары́сцкага унітары́сцкіх
Д. унітары́сцкаму унітары́сцкай унітары́сцкаму унітары́сцкім
В. унітары́сцкі (неадуш.)
унітары́сцкага (адуш.)		 унітары́сцкую унітары́сцкае унітары́сцкія (неадуш.)
унітары́сцкіх (адуш.)
Т. унітары́сцкім унітары́сцкай
унітары́сцкаю		 унітары́сцкім унітары́сцкімі
М. унітары́сцкім унітары́сцкай унітары́сцкім унітары́сцкіх

Крыніцы: piskunou2012.

унітарыя́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. унітарыя́нскі унітарыя́нская унітарыя́нскае унітарыя́нскія
Р. унітарыя́нскага унітарыя́нскай
унітарыя́нскае		 унітарыя́нскага унітарыя́нскіх
Д. унітарыя́нскаму унітарыя́нскай унітарыя́нскаму унітарыя́нскім
В. унітарыя́нскі (неадуш.)
унітарыя́нскага (адуш.)		 унітарыя́нскую унітарыя́нскае унітарыя́нскія (неадуш.)
унітарыя́нскіх (адуш.)
Т. унітарыя́нскім унітарыя́нскай
унітарыя́нскаю		 унітарыя́нскім унітарыя́нскімі
М. унітарыя́нскім унітарыя́нскай унітарыя́нскім унітарыя́нскіх

Крыніцы: piskunou2012.

уніто́ўваць

‘уводзіць што-небудзь у што-небудзь, як нітку (унітоўваць сцэну ў апавяданне)’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. уніто́ўваю уніто́ўваем
2-я ас. уніто́ўваеш уніто́ўваеце
3-я ас. уніто́ўвае уніто́ўваюць
Прошлы час
м. уніто́ўваў уніто́ўвалі
ж. уніто́ўвала
н. уніто́ўвала
Загадны лад
2-я ас. уніто́ўвай уніто́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час уніто́ўваючы

Крыніцы: piskunou2012.