Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

уні́кліва

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
уні́кліва уні́клівей -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

уні́клівасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. уні́клівасць
Р. уні́клівасці
Д. уні́клівасці
В. уні́клівасць
Т. уні́клівасцю
М. уні́клівасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

уні́клівы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уні́клівы уні́клівая уні́клівае уні́клівыя
Р. уні́клівага уні́клівай
уні́клівае		 уні́клівага уні́клівых
Д. уні́кліваму уні́клівай уні́кліваму уні́клівым
В. уні́клівы (неадуш.)
уні́клівага (адуш.)		 уні́клівую уні́клівае уні́клівыя (неадуш.)
уні́клівых (адуш.)
Т. уні́клівым уні́клівай
уні́кліваю		 уні́клівым уні́клівымі
М. уні́клівым уні́клівай уні́клівым уні́клівых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

уні́клы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уні́клы уні́клая уні́клае уні́клыя
Р. уні́клага уні́клай
уні́клае		 уні́клага уні́клых
Д. уні́кламу уні́клай уні́кламу уні́клым
В. уні́клы (неадуш.)
уні́клага (адуш.)		 уні́клую уні́клае уні́клыя (неадуш.)
уні́клых (адуш.)
Т. уні́клым уні́клай
уні́клаю		 уні́клым уні́клымі
М. уні́клым уні́клай уні́клым уні́клых

Крыніцы: piskunou2012.

унікне́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. унікне́нне
Р. унікне́ння
Д. унікне́нню
В. унікне́нне
Т. унікне́ннем
М. унікне́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

уні́кнуць

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. уні́кну уні́кнем
2-я ас. уні́кнеш уні́кнеце
3-я ас. уні́кне уні́кнуць
Прошлы час
м. уні́к уні́клі
ж. уні́кла
н. уні́кла
Загадны лад
2-я ас. уні́кні уні́кніце
Дзеепрыслоўе
прош. час уні́кшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

у́нікум

‘выключная ў якіх-н. адносінах асоба’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. у́нікум у́нікумы
Р. у́нікума у́нікумаў
Д. у́нікуму у́нікумам
В. у́нікума у́нікумаў
Т. у́нікумам у́нікумамі
М. у́нікуме у́нікумах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

у́нікум

‘вельмі рэдкі прадмет’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. у́нікум у́нікумы
Р. у́нікума у́нікумаў
Д. у́нікуму у́нікумам
В. у́нікум у́нікумы
Т. у́нікумам у́нікумамі
М. у́нікуме у́нікумах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

унілатэра́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. унілатэра́льны унілатэра́льная унілатэра́льнае унілатэра́льныя
Р. унілатэра́льнага унілатэра́льнай
унілатэра́льнае		 унілатэра́льнага унілатэра́льных
Д. унілатэра́льнаму унілатэра́льнай унілатэра́льнаму унілатэра́льным
В. унілатэра́льны (неадуш.)
унілатэра́льнага (адуш.)		 унілатэра́льную унілатэра́льнае унілатэра́льныя (неадуш.)
унілатэра́льных (адуш.)
Т. унілатэра́льным унілатэра́льнай
унілатэра́льнаю		 унілатэра́льным унілатэра́льнымі
М. унілатэра́льным унілатэра́льнай унілатэра́льным унілатэра́льных

Крыніцы: piskunou2012.

унімада́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. унімада́льны унімада́льная унімада́льнае унімада́льныя
Р. унімада́льнага унімада́льнай
унімада́льнае		 унімада́льнага унімада́льных
Д. унімада́льнаму унімада́льнай унімада́льнаму унімада́льным
В. унімада́льны (неадуш.)
унімада́льнага (адуш.)		 унімада́льную унімада́льнае унімада́льныя (неадуш.)
унімада́льных (адуш.)
Т. унімада́льным унімада́льнай
унімада́льнаю		 унімада́льным унімада́льнымі
М. унімада́льным унімада́льнай унімада́льным унімада́льных

Крыніцы: piskunou2012.