аўтатрансфу́зія
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| аўтатрансфу́зія | |
| аўтатрансфу́зіі | |
| аўтатрансфу́зіі | |
| аўтатрансфу́зію | |
| аўтатрансфу́зіяй аўтатрансфу́зіяю |
|
| аўтатрансфу́зіі |
Крыніцы:
Verbum
анлайнавы слоўнікГраматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Скарачэнніаўтатрапі́зм
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| аўтатрапі́зм | |
| аўтатрапі́зму | |
| аўтатрапі́зму | |
| аўтатрапі́зм | |
| аўтатрапі́змам | |
| аўтатрапі́зме |
Крыніцы:
аўтатра́са
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| аўтатра́са | аўтатра́сы | |
| аўтатра́сы | аўтатра́с | |
| аўтатра́се | аўтатра́сам | |
| аўтатра́су | аўтатра́сы | |
| аўтатра́сай аўтатра́саю |
аўтатра́самі | |
| аўтатра́се | аўтатра́сах |
Крыніцы:
аўтатро́ф
‘мікраарганізм, здольны сінтэзаваць арганічныя рэчывы з неарганічных’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| аўтатро́ф | аўтатро́фы | |
| аўтатро́фа | аўтатро́фаў | |
| аўтатро́фу | аўтатро́фам | |
| аўтатро́фа | аўтатро́фаў | |
| аўтатро́фам | аўтатро́фамі | |
| аўтатро́фе | аўтатро́фах |
Крыніцы:
аўтатро́ф
‘мікраарганізм, здольны сінтэзаваць арганічныя рэчывы з неарганічных’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| аўтатро́ф | аўтатро́фы | |
| аўтатро́фа | аўтатро́фаў | |
| аўтатро́фу | аўтатро́фам | |
| аўтатро́ф | аўтатро́фы | |
| аўтатро́фам | аўтатро́фамі | |
| аўтатро́фе | аўтатро́фах |
Крыніцы:
аўтатро́ф
‘расліна, здольная сінтэзаваць арганічныя рэчывы з неарганічных’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| аўтатро́ф | аўтатро́фы | |
| аўтатро́фа | аўтатро́фаў | |
| аўтатро́фу | аўтатро́фам | |
| аўтатро́ф | аўтатро́фы | |
| аўтатро́фам | аўтатро́фамі | |
| аўтатро́фе | аўтатро́фах |
Крыніцы:
аўтатро́фнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| аўтатро́фнасць | |
| аўтатро́фнасці | |
| аўтатро́фнасці | |
| аўтатро́фнасць | |
| аўтатро́фнасцю | |
| аўтатро́фнасці |
Крыніцы:
аўтатро́фны
прыметнік, адносны
| аўтатро́фны | аўтатро́фная | аўтатро́фнае | аўтатро́фныя | |
| аўтатро́фнага | аўтатро́фнай аўтатро́фнае |
аўтатро́фнага | аўтатро́фных | |
| аўтатро́фнаму | аўтатро́фнай | аўтатро́фнаму | аўтатро́фным | |
| аўтатро́фны ( аўтатро́фнага ( |
аўтатро́фную | аўтатро́фнае | аўтатро́фныя ( аўтатро́фных ( |
|
| аўтатро́фным | аўтатро́фнай аўтатро́фнаю |
аўтатро́фным | аўтатро́фнымі | |
| аўтатро́фным | аўтатро́фнай | аўтатро́фным | аўтатро́фных | |
Крыніцы:
аўтатрэнажо́р
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| аўтатрэнажо́р | аўтатрэнажо́ры | |
| аўтатрэнажо́ра | аўтатрэнажо́раў | |
| аўтатрэнажо́ру | аўтатрэнажо́рам | |
| аўтатрэнажо́р | аўтатрэнажо́ры | |
| аўтатрэнажо́рам | аўтатрэнажо́рамі | |
| аўтатрэнажо́ры | аўтатрэнажо́рах |
Крыніцы:
аўтатрэ́нінг
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| аўтатрэ́нінг | |
| аўтатрэ́нінгу | |
| аўтатрэ́нінгу | |
| аўтатрэ́нінг | |
| аўтатрэ́нінгам | |
| аўтатрэ́нінгу |
Крыніцы: