аўтатро́фны
прыметнік, адносны
| аўтатро́фны | аўтатро́фная | аўтатро́фнае | аўтатро́фныя | |
| аўтатро́фнага | аўтатро́фнай аўтатро́фнае |
аўтатро́фнага | аўтатро́фных | |
| аўтатро́фнаму | аўтатро́фнай | аўтатро́фнаму | аўтатро́фным | |
| аўтатро́фны ( аўтатро́фнага ( |
аўтатро́фную | аўтатро́фнае | аўтатро́фныя ( аўтатро́фных ( |
|
| аўтатро́фным | аўтатро́фнай аўтатро́фнаю |
аўтатро́фным | аўтатро́фнымі | |
| аўтатро́фным | аўтатро́фнай | аўтатро́фным | аўтатро́фных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)