Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

ударатрыва́ласць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. ударатрыва́ласць
Р. ударатрыва́ласці
Д. ударатрыва́ласці
В. ударатрыва́ласць
Т. ударатрыва́ласцю
М. ударатрыва́ласці

Крыніцы: piskunou2012.

ударатрыва́лы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ударатрыва́лы ударатрыва́лая ударатрыва́лае ударатрыва́лыя
Р. ударатрыва́лага ударатрыва́лай
ударатрыва́лае		 ударатрыва́лага ударатрыва́лых
Д. ударатрыва́ламу ударатрыва́лай ударатрыва́ламу ударатрыва́лым
В. ударатрыва́лы (неадуш.)
ударатрыва́лага (адуш.)		 ударатрыва́лую ударатрыва́лае ударатрыва́лыя (неадуш.)
ударатрыва́лых (адуш.)
Т. ударатрыва́лым ударатрыва́лай
ударатрыва́лаю		 ударатрыва́лым ударатрыва́лымі
М. ударатрыва́лым ударатрыва́лай ударатрыва́лым ударатрыва́лых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

удараўсто́йлівы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. удараўсто́йлівы удараўсто́йлівая удараўсто́йлівае удараўсто́йлівыя
Р. удараўсто́йлівага удараўсто́йлівай
удараўсто́йлівае		 удараўсто́йлівага удараўсто́йлівых
Д. удараўсто́йліваму удараўсто́йлівай удараўсто́йліваму удараўсто́йлівым
В. удараўсто́йлівы (неадуш.)
удараўсто́йлівага (адуш.)		 удараўсто́йлівую удараўсто́йлівае удараўсто́йлівыя (неадуш.)
удараўсто́йлівых (адуш.)
Т. удараўсто́йлівым удараўсто́йлівай
удараўсто́йліваю		 удараўсто́йлівым удараўсто́йлівымі
М. удараўсто́йлівым удараўсто́йлівай удараўсто́йлівым удараўсто́йлівых

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012.

удара́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. удара́юся удара́емся
2-я ас. удара́ешся удара́ецеся
3-я ас. удара́ецца удара́юцца
Прошлы час
м. удара́ўся удара́ліся
ж. удара́лася
н. удара́лася
Загадны лад
2-я ас. удара́йся удара́йцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час удара́ючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

удара́ць

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. удара́ю удара́ем
2-я ас. удара́еш удара́еце
3-я ас. удара́е удара́юць
Прошлы час
м. удара́ў удара́лі
ж. удара́ла
н. удара́ла
Загадны лад
2-я ас. удара́й удара́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час удара́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

уда́рна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
уда́рна ударней -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Уда́рнае

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз.
н.
Н. Уда́рнае
Р. Уда́рнага
Д. Уда́рнаму
В. Уда́рнае
Т. Уда́рным
М. Уда́рным

уда́рнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. уда́рнасць
Р. уда́рнасці
Д. уда́рнасці
В. уда́рнасць
Т. уда́рнасцю
М. уда́рнасці

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Уда́рная

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз.
ж.
Н. Уда́рная
Р. Уда́рнай
Д. Уда́рнай
В. Уда́рную
Т. Уда́рнай
Уда́рнаю
М. Уда́рнай

уда́рна-вярча́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уда́рна-вярча́льны уда́рна-вярча́льная уда́рна-вярча́льнае уда́рна-вярча́льныя
Р. уда́рна-вярча́льнага уда́рна-вярча́льнай
уда́рна-вярча́льнае		 уда́рна-вярча́льнага уда́рна-вярча́льных
Д. уда́рна-вярча́льнаму уда́рна-вярча́льнай уда́рна-вярча́льнаму уда́рна-вярча́льным
В. уда́рна-вярча́льны (неадуш.)
уда́рна-вярча́льнага (адуш.)		 уда́рна-вярча́льную уда́рна-вярча́льнае уда́рна-вярча́льныя (неадуш.)
уда́рна-вярча́льных (адуш.)
Т. уда́рна-вярча́льным уда́рна-вярча́льнай
уда́рна-вярча́льнаю		 уда́рна-вярча́льным уда́рна-вярча́льнымі
М. уда́рна-вярча́льным уда́рна-вярча́льнай уда́рна-вярча́льным уда́рна-вярча́льных

Крыніцы: piskunou2012.