Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

удалячы́нь

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
удалячы́нь - -

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

уданелі́да

‘марская жывёла’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. уданелі́да уданелі́ды
Р. уданелі́ды уданелі́д
Д. уданелі́дзе уданелі́дам
В. уданелі́ду уданелі́д
Т. уданелі́дай
уданелі́даю
уданелі́дамі
М. уданелі́дзе уданелі́дах

Крыніцы: piskunou2012.

уда́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. уда́нне
Р. уда́ння
Д. уда́нню
В. уда́нне
Т. уда́ннем
М. уда́нні

Крыніцы: piskunou2012.

уда́р

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. уда́р уда́ры
Р. уда́ру уда́раў
Д. уда́ру уда́рам
В. уда́р уда́ры
Т. уда́рам уда́рамі
М. уда́ры уда́рах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ударабяспе́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ударабяспе́чны ударабяспе́чная ударабяспе́чнае ударабяспе́чныя
Р. ударабяспе́чнага ударабяспе́чнай
ударабяспе́чнае
ударабяспе́чнага ударабяспе́чных
Д. ударабяспе́чнаму ударабяспе́чнай ударабяспе́чнаму ударабяспе́чным
В. ударабяспе́чны (неадуш.)
ударабяспе́чнага (адуш.)
ударабяспе́чную ударабяспе́чнае ударабяспе́чныя (неадуш.)
ударабяспе́чных (адуш.)
Т. ударабяспе́чным ударабяспе́чнай
ударабяспе́чнаю
ударабяспе́чным ударабяспе́чнымі
М. ударабяспе́чным ударабяспе́чнай ударабяспе́чным ударабяспе́чных

Крыніцы: piskunou2012.

удара́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. удара́льны удара́льная удара́льнае удара́льныя
Р. удара́льнага удара́льнай
удара́льнае
удара́льнага удара́льных
Д. удара́льнаму удара́льнай удара́льнаму удара́льным
В. удара́льны (неадуш.)
удара́льнага (адуш.)
удара́льную удара́льнае удара́льныя (неадуш.)
удара́льных (адуш.)
Т. удара́льным удара́льнай
удара́льнаю
удара́льным удара́льнымі
М. удара́льным удара́льнай удара́льным удара́льных

Крыніцы: piskunou2012.

уда́раны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уда́раны уда́раная уда́ранае уда́раныя
Р. уда́ранага уда́ранай
уда́ранае
уда́ранага уда́раных
Д. уда́ранаму уда́ранай уда́ранаму уда́раным
В. уда́раны (неадуш.)
уда́ранага (адуш.)
уда́раную уда́ранае уда́раныя (неадуш.)
уда́раных (адуш.)
Т. уда́раным уда́ранай
уда́ранаю
уда́раным уда́ранымі
М. уда́раным уда́ранай уда́раным уда́раных

Крыніцы: piskunou2012.

уда́раны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уда́раны уда́раная уда́ранае уда́раныя
Р. уда́ранага уда́ранай
уда́ранае
уда́ранага уда́раных
Д. уда́ранаму уда́ранай уда́ранаму уда́раным
В. уда́раны (неадуш.)
уда́ранага (адуш.)
уда́раную уда́ранае уда́раныя (неадуш.)
уда́раных (адуш.)
Т. уда́раным уда́ранай
уда́ранаю
уда́раным уда́ранымі
М. уда́раным уда́ранай уда́раным уда́раных

Кароткая форма: уда́рана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

ударасто́йкі

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ударасто́йкі ударасто́йкая ударасто́йкае ударасто́йкія
Р. ударасто́йкага ударасто́йкай
ударасто́йкае
ударасто́йкага ударасто́йкіх
Д. ударасто́йкаму ударасто́йкай ударасто́йкаму ударасто́йкім
В. ударасто́йкі (неадуш.)
ударасто́йкага (адуш.)
ударасто́йкую ударасто́йкае ударасто́йкія (неадуш.)
ударасто́йкіх (адуш.)
Т. ударасто́йкім ударасто́йкай
ударасто́йкаю
ударасто́йкім ударасто́йкімі
М. ударасто́йкім ударасто́йкай ударасто́йкім ударасто́йкіх

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012.

ударатрыва́ла

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
ударатрыва́ла - -