удакладня́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
удакладня́ецца |
удакладня́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
удакладня́ўся |
удакладня́ліся |
| ж. |
удакладня́лася |
| н. |
удакладня́лася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
удакладня́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
удакладня́ю |
удакладня́ем |
| 2-я ас. |
удакладня́еш |
удакладня́еце |
| 3-я ас. |
удакладня́е |
удакладня́юць |
| Прошлы час |
| м. |
удакладня́ў |
удакладня́лі |
| ж. |
удакладня́ла |
| н. |
удакладня́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
удакладня́й |
удакладня́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
удакладня́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
уда́ла
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| уда́ла |
удалей |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
уда́ласць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
уда́ласць |
| Р. |
уда́ласці |
| Д. |
уда́ласці |
| В. |
уда́ласць |
| Т. |
уда́ласцю |
| М. |
уда́ласці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
уда́лены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
уда́лены |
уда́леная |
уда́ленае |
уда́леныя |
| Р. |
уда́ленага |
уда́ленай уда́ленае |
уда́ленага |
уда́леных |
| Д. |
уда́ленаму |
уда́ленай |
уда́ленаму |
уда́леным |
| В. |
уда́лены (неадуш.) уда́ленага (адуш.) |
уда́леную |
уда́ленае |
уда́леныя (неадуш.) уда́леных (адуш.) |
| Т. |
уда́леным |
уда́ленай уда́ленаю |
уда́леным |
уда́ленымі |
| М. |
уда́леным |
уда́ленай |
уда́леным |
уда́леных |
Крыніцы:
piskunou2012.
уда́ленькі
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
уда́ленькі |
уда́ленькая |
уда́ленькае |
уда́ленькія |
| Р. |
уда́ленькага |
уда́ленькай уда́ленькае |
уда́ленькага |
уда́ленькіх |
| Д. |
уда́ленькаму |
уда́ленькай |
уда́ленькаму |
уда́ленькім |
| В. |
уда́ленькі (неадуш.) уда́ленькага (адуш.) |
уда́ленькую |
уда́ленькае |
уда́ленькія (неадуш.) уда́ленькіх (адуш.) |
| Т. |
уда́ленькім |
уда́ленькай уда́ленькаю |
уда́ленькім |
уда́ленькімі |
| М. |
уда́ленькім |
уда́ленькай |
уда́ленькім |
уда́ленькіх |
Іншыя варыянты:
удале́нькі.
Крыніцы:
piskunou2012.
удале́нькі
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
удале́нькі |
удале́нькая |
удале́нькае |
удале́нькія |
| Р. |
удале́нькага |
удале́нькай удале́нькае |
удале́нькага |
удале́нькіх |
| Д. |
удале́нькаму |
удале́нькай |
удале́нькаму |
удале́нькім |
| В. |
удале́нькі (неадуш.) удале́нькага (адуш.) |
удале́нькую |
удале́нькае |
удале́нькія (неадуш.) удале́нькіх (адуш.) |
| Т. |
удале́нькім |
удале́нькай удале́нькаю |
удале́нькім |
удале́нькімі |
| М. |
удале́нькім |
удале́нькай |
удале́нькім |
удале́нькіх |
Іншыя варыянты:
уда́ленькі.
Крыніцы:
piskunou2012.
удале́ц
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
удале́ц |
удальцы́ |
| Р. |
удальца́ |
удальцо́ў |
| Д. |
удальцу́ |
удальца́м |
| В. |
удальца́ |
удальцо́ў |
| Т. |
удальцо́м |
удальца́мі |
| М. |
удальцу́ |
удальца́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
уда́леч
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| уда́леч |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.