удабразы́чыць
‘выказаць добразычлівае стаўленне каму-небудзь (удабразычыць каму-небудзь)’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
удабразы́чу |
удабразы́чым |
| 2-я ас. |
удабразы́чыш |
удабразы́чыце |
| 3-я ас. |
удабразы́чыць |
удабразы́чаць |
| Прошлы час |
| м. |
удабразы́чыў |
удабразы́чылі |
| ж. |
удабразы́чыла |
| н. |
удабразы́чыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
удабразы́ч |
удабразы́чце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
удабразы́чыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
удабро́ціцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
удабро́чуся |
удабро́цімся |
| 2-я ас. |
удабро́цішся |
удабро́ціцеся |
| 3-я ас. |
удабро́ціцца |
удабро́цяцца |
| Прошлы час |
| м. |
удабро́ціўся |
удабро́ціліся |
| ж. |
удабро́цілася |
| н. |
удабро́цілася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
удабро́цься |
удабро́цьцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
удабро́ціўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
удабру́хацца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
удабру́хаюся |
удабру́хаемся |
| 2-я ас. |
удабру́хаешся |
удабру́хаецеся |
| 3-я ас. |
удабру́хаецца |
удабру́хаюцца |
| Прошлы час |
| м. |
удабру́хаўся |
удабру́халіся |
| ж. |
удабру́халася |
| н. |
удабру́халася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
удабру́хайся |
удабру́хайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
удабру́хаўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
удава́
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
удава́ |
удо́вы удавы́ |
| Р. |
удавы́ |
удо́ў |
| Д. |
удаве́ |
удо́вам |
| В. |
удаву́ |
удо́ў |
| Т. |
удаво́й удаво́ю |
удо́вамі |
| М. |
удаве́ |
удо́вах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
уда́вавыя
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне
|
мн. |
| - |
| Н. |
уда́вавыя |
| Р. |
уда́вавых |
| Д. |
уда́вавым |
| В. |
уда́вавых |
| Т. |
уда́вавымі |
| М. |
уда́вавых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.
удава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
удава́нне |
| Р. |
удава́ння |
| Д. |
удава́нню |
| В. |
удава́нне |
| Т. |
удава́ннем |
| М. |
удава́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
удава́ннік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
удава́ннік |
удава́ннікі |
| Р. |
удава́нніка |
удава́ннікаў |
| Д. |
удава́нніку |
удава́ннікам |
| В. |
удава́нніка |
удава́ннікаў |
| Т. |
удава́ннікам |
удава́ннікамі |
| М. |
удава́нніку |
удава́нніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
удава́ны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
удава́ны |
удава́ная |
удава́нае |
удава́ныя |
| Р. |
удава́нага |
удава́най удава́нае |
удава́нага |
удава́ных |
| Д. |
удава́наму |
удава́най |
удава́наму |
удава́ным |
| В. |
удава́ны (неадуш.) удава́нага (адуш.) |
удава́ную |
удава́нае |
удава́ныя (неадуш.) удава́ных (адуш.) |
| Т. |
удава́ным |
удава́най удава́наю |
удава́ным |
удава́нымі |
| М. |
удава́ным |
удава́най |
удава́ным |
удава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
удава́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
удава́ны |
удава́ная |
удава́нае |
удава́ныя |
| Р. |
удава́нага |
удава́най удава́нае |
удава́нага |
удава́ных |
| Д. |
удава́наму |
удава́най |
удава́наму |
удава́ным |
| В. |
удава́ны (неадуш.) удава́нага (адуш.) |
удава́ную |
удава́нае |
удава́ныя (неадуш.) удава́ных (адуш.) |
| Т. |
удава́ным |
удава́най удава́наю |
удава́ным |
удава́нымі |
| М. |
удава́ным |
удава́най |
удава́ным |
удава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.