уда́вавыя
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне
| уда́вавыя | |
| уда́вавых | |
| уда́вавым | |
| уда́вавых | |
| уда́вавымі | |
| уда́вавых |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)