Уго́дзіна
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| Уго́дзіна | |
| Уго́дзіна | |
| Уго́дзіну | |
| Уго́дзіна | |
| Уго́дзінам | |
| Уго́дзіне |
Уго́дзіна
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| Уго́дзіна | |
| Уго́дзіна | |
| Уго́дзіну | |
| Уго́дзіна | |
| Уго́дзінам | |
| Уго́дзіне |
уго́дкавік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| уго́дкавік | уго́дкавікі | |
| уго́дкавіка | уго́дкавікаў | |
| уго́дкавіку | уго́дкавікам | |
| уго́дкавіка | уго́дкавікаў | |
| уго́дкавікам | уго́дкавікамі | |
| уго́дкавіку | уго́дкавіках |
Крыніцы:
уго́дкавы
прыметнік, адносны
| уго́дкавы | уго́дкавая | уго́дкавае | уго́дкавыя | |
| уго́дкавага | уго́дкавай уго́дкавае |
уго́дкавага | уго́дкавых | |
| уго́дкаваму | уго́дкавай | уго́дкаваму | уго́дкавым | |
| уго́дкавы ( уго́дкавага ( |
уго́дкавую | уго́дкавае | уго́дкавыя ( уго́дкавых ( |
|
| уго́дкавым | уго́дкавай уго́дкаваю |
уго́дкавым | уго́дкавымі | |
| уго́дкавым | уго́дкавай | уго́дкавым | уго́дкавых | |
Крыніцы:
уго́дкі
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| уго́дкі | |
| уго́дак | |
| уго́дкам | |
| уго́дкі | |
| уго́дкамі | |
| уго́дках |
Крыніцы:
уго́дліва
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| уго́дліва | уго́длівей | - |
Крыніцы:
уго́длівасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| уго́длівасць | |
| уго́длівасці | |
| уго́длівасці | |
| уго́длівасць | |
| уго́длівасцю | |
| уго́длівасці |
Крыніцы:
уго́длівы
прыметнік, якасны
| уго́длівы | уго́длівая | уго́длівае | уго́длівыя | |
| уго́длівага | уго́длівай уго́длівае |
уго́длівага | уго́длівых | |
| уго́дліваму | уго́длівай | уго́дліваму | уго́длівым | |
| уго́длівы ( уго́длівага ( |
уго́длівую | уго́длівае | уго́длівыя ( уго́длівых ( |
|
| уго́длівым | уго́длівай уго́дліваю |
уго́длівым | уго́длівымі | |
| уго́длівым | уго́длівай | уго́длівым | уго́длівых | |
Крыніцы:
уго́днік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| уго́днік | уго́днікі | |
| уго́дніка | уго́днікаў | |
| уго́дніку | уго́днікам | |
| уго́дніка | уго́днікаў | |
| уго́днікам | уго́днікамі | |
| уго́дніку | уго́дніках |
Крыніцы:
уго́дніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| уго́дніца | уго́дніцы | |
| уго́дніцы | уго́дніц | |
| уго́дніцы | уго́дніцам | |
| уго́дніцу | уго́дніц | |
| уго́дніцай уго́дніцаю |
уго́дніцамі | |
| уго́дніцы | уго́дніцах |
Крыніцы:
уго́дніцтва
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| уго́дніцтва | |
| уго́дніцтва | |
| уго́дніцтву | |
| уго́дніцтва | |
| уго́дніцтвам | |
| уго́дніцтве |
Крыніцы: