угне́сці
‘уціснуць каго-небудзь, што-небудзь у што-небудзь, праціснуць каго-небудзь, што-небудзь праз што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
угняту́ |
угняцё́м |
| 2-я ас. |
угняце́ш |
угнецяце́ |
| 3-я ас. |
угняце́ |
угняту́ць |
| Прошлы час |
| м. |
угнё́ў |
угнялі́ |
| ж. |
угняла́ |
| н. |
угняло́ |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
угняці́ |
угняці́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
угнё́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
угне́сціся
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
угняту́ся |
угняцё́мся |
| 2-я ас. |
угняце́шся |
угнецяце́ся |
| 3-я ас. |
угняце́цца |
угняту́цца |
| Прошлы час |
| м. |
угнё́ўся |
угнялі́ся |
| ж. |
угняла́ся |
| н. |
угняло́ся |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
угняці́ся |
угняці́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
угнё́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
угне́ўлены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
угне́ўлены |
угне́ўленая |
угне́ўленае |
угне́ўленыя |
| Р. |
угне́ўленага |
угне́ўленай угне́ўленае |
угне́ўленага |
угне́ўленых |
| Д. |
угне́ўленаму |
угне́ўленай |
угне́ўленаму |
угне́ўленым |
| В. |
угне́ўлены (неадуш.) угне́ўленага (адуш.) |
угне́ўленую |
угне́ўленае |
угне́ўленыя (неадуш.) угне́ўленых (адуш.) |
| Т. |
угне́ўленым |
угне́ўленай угне́ўленаю |
угне́ўленым |
угне́ўленымі |
| М. |
угне́ўленым |
угне́ўленай |
угне́ўленым |
угне́ўленых |
Крыніцы:
piskunou2012.
угне́чаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
угне́чаны |
угне́чаная |
угне́чанае |
угне́чаныя |
| Р. |
угне́чанага |
угне́чанай угне́чанае |
угне́чанага |
угне́чаных |
| Д. |
угне́чанаму |
угне́чанай |
угне́чанаму |
угне́чаным |
| В. |
угне́чаны (неадуш.) угне́чанага (адуш.) |
угне́чаную |
угне́чанае |
угне́чаныя (неадуш.) угне́чаных (адуш.) |
| Т. |
угне́чаным |
угне́чанай угне́чанаю |
угне́чаным |
угне́чанымі |
| М. |
угне́чаным |
угне́чанай |
угне́чаным |
угне́чаных |
Крыніцы:
piskunou2012.
угнё́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
угнё́ны |
угнё́ная |
угнё́нае |
угнё́ныя |
| Р. |
угнё́нага |
угнё́най угнё́нае |
угнё́нага |
угнё́ных |
| Д. |
угнё́наму |
угнё́най |
угнё́наму |
угнё́ным |
| В. |
угнё́ны (неадуш.) угнё́нага (адуш.) |
угнё́ную |
угнё́нае |
угнё́ныя (неадуш.) угнё́ных (адуш.) |
| Т. |
угнё́ным |
угнё́най угнё́наю |
угнё́ным |
угнё́нымі |
| М. |
угнё́ным |
угнё́най |
угнё́ным |
угнё́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
угні́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
угніе́цца |
угнію́цца |
| Прошлы час |
| м. |
угні́ўся |
угнілі́ся |
| ж. |
угніла́ся |
| н. |
угніло́ся |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
угно́енасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
угно́енасць |
| Р. |
угно́енасці |
| Д. |
угно́енасці |
| В. |
угно́енасць |
| Т. |
угно́енасцю |
| М. |
угно́енасці |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.