тэарэтызава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
тэарэтызава́нне |
| Р. |
тэарэтызава́ння |
| Д. |
тэарэтызава́нню |
| В. |
тэарэтызава́нне |
| Т. |
тэарэтызава́ннем |
| М. |
тэарэтызава́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
тэарэтызава́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
тэарэтызу́ю |
тэарэтызу́ем |
| 2-я ас. |
тэарэтызу́еш |
тэарэтызу́еце |
| 3-я ас. |
тэарэтызу́е |
тэарэтызу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
тэарэтызава́ў |
тэарэтызава́лі |
| ж. |
тэарэтызава́ла |
| н. |
тэарэтызава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
тэарэтызу́й |
тэарэтызу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
тэарэтызу́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
тэарэтыза́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
тэарэтыза́цыя |
| Р. |
тэарэтыза́цыі |
| Д. |
тэарэтыза́цыі |
| В. |
тэарэтыза́цыю |
| Т. |
тэарэтыза́цыяй тэарэтыза́цыяю |
| М. |
тэарэтыза́цыі |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
тэарэты́зм
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
тэарэты́зм |
| Р. |
тэарэты́зму |
| Д. |
тэарэты́зму |
| В. |
тэарэты́зм |
| Т. |
тэарэты́змам |
| М. |
тэарэты́зме |
Крыніцы:
piskunou2012.
тэарэ́тык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
тэарэ́тык |
тэарэ́тыкі |
| Р. |
тэарэ́тыка |
тэарэ́тыкаў |
| Д. |
тэарэ́тыку |
тэарэ́тыкам |
| В. |
тэарэ́тыка |
тэарэ́тыкаў |
| Т. |
тэарэ́тыкам |
тэарэ́тыкамі |
| М. |
тэарэ́тыку |
тэарэ́тыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
тэарэ́тыка-метадалагі́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
тэарэ́тыка-метадалагі́чны |
тэарэ́тыка-метадалагі́чная |
тэарэ́тыка-метадалагі́чнае |
тэарэ́тыка-метадалагі́чныя |
| Р. |
тэарэ́тыка-метадалагі́чнага |
тэарэ́тыка-метадалагі́чнай тэарэ́тыка-метадалагі́чнае |
тэарэ́тыка-метадалагі́чнага |
тэарэ́тыка-метадалагі́чных |
| Д. |
тэарэ́тыка-метадалагі́чнаму |
тэарэ́тыка-метадалагі́чнай |
тэарэ́тыка-метадалагі́чнаму |
тэарэ́тыка-метадалагі́чным |
| В. |
тэарэ́тыка-метадалагі́чны (неадуш.) тэарэ́тыка-метадалагі́чнага (адуш.) |
тэарэ́тыка-метадалагі́чную |
тэарэ́тыка-метадалагі́чнае |
тэарэ́тыка-метадалагі́чныя (неадуш.) тэарэ́тыка-метадалагі́чных (адуш.) |
| Т. |
тэарэ́тыка-метадалагі́чным |
тэарэ́тыка-метадалагі́чнай тэарэ́тыка-метадалагі́чнаю |
тэарэ́тыка-метадалагі́чным |
тэарэ́тыка-метадалагі́чнымі |
| М. |
тэарэ́тыка-метадалагі́чным |
тэарэ́тыка-метадалагі́чнай |
тэарэ́тыка-метадалагі́чным |
тэарэ́тыка-метадалагі́чных |
Крыніцы:
piskunou2012.
тэарэ́тыка-пазнава́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
тэарэ́тыка-пазнава́льны |
тэарэ́тыка-пазнава́льная |
тэарэ́тыка-пазнава́льнае |
тэарэ́тыка-пазнава́льныя |
| Р. |
тэарэ́тыка-пазнава́льнага |
тэарэ́тыка-пазнава́льнай тэарэ́тыка-пазнава́льнае |
тэарэ́тыка-пазнава́льнага |
тэарэ́тыка-пазнава́льных |
| Д. |
тэарэ́тыка-пазнава́льнаму |
тэарэ́тыка-пазнава́льнай |
тэарэ́тыка-пазнава́льнаму |
тэарэ́тыка-пазнава́льным |
| В. |
тэарэ́тыка-пазнава́льны (неадуш.) тэарэ́тыка-пазнава́льнага (адуш.) |
тэарэ́тыка-пазнава́льную |
тэарэ́тыка-пазнава́льнае |
тэарэ́тыка-пазнава́льныя (неадуш.) тэарэ́тыка-пазнава́льных (адуш.) |
| Т. |
тэарэ́тыка-пазнава́льным |
тэарэ́тыка-пазнава́льнай тэарэ́тыка-пазнава́льнаю |
тэарэ́тыка-пазнава́льным |
тэарэ́тыка-пазнава́льнымі |
| М. |
тэарэ́тыка-пазнава́льным |
тэарэ́тыка-пазнава́льнай |
тэарэ́тыка-пазнава́льным |
тэарэ́тыка-пазнава́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.