Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

тэадалі́тны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. тэадалі́тны тэадалі́тная тэадалі́тнае тэадалі́тныя
Р. тэадалі́тнага тэадалі́тнай
тэадалі́тнае		 тэадалі́тнага тэадалі́тных
Д. тэадалі́тнаму тэадалі́тнай тэадалі́тнаму тэадалі́тным
В. тэадалі́тны (неадуш.)
тэадалі́тнага (адуш.)		 тэадалі́тную тэадалі́тнае тэадалі́тныя (неадуш.)
тэадалі́тных (адуш.)
Т. тэадалі́тным тэадалі́тнай
тэадалі́тнаю		 тэадалі́тным тэадалі́тнымі
М. тэадалі́тным тэадалі́тнай тэадалі́тным тэадалі́тных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

тэадалі́тчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. тэадалі́тчык тэадалі́тчыкі
Р. тэадалі́тчыка тэадалі́тчыкаў
Д. тэадалі́тчыку тэадалі́тчыкам
В. тэадалі́тчыка тэадалі́тчыкаў
Т. тэадалі́тчыкам тэадалі́тчыкамі
М. тэадалі́тчыку тэадалі́тчыках

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

тэадыцэ́я

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. тэадыцэ́я
Р. тэадыцэ́і
Д. тэадыцэ́і
В. тэадыцэ́ю
Т. тэадыцэ́яй
тэадыцэ́яю
М. тэадыцэ́і

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

тэакраты́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. тэакраты́чны тэакраты́чная тэакраты́чнае тэакраты́чныя
Р. тэакраты́чнага тэакраты́чнай
тэакраты́чнае		 тэакраты́чнага тэакраты́чных
Д. тэакраты́чнаму тэакраты́чнай тэакраты́чнаму тэакраты́чным
В. тэакраты́чны (неадуш.)
тэакраты́чнага (адуш.)		 тэакраты́чную тэакраты́чнае тэакраты́чныя (неадуш.)
тэакраты́чных (адуш.)
Т. тэакраты́чным тэакраты́чнай
тэакраты́чнаю		 тэакраты́чным тэакраты́чнымі
М. тэакраты́чным тэакраты́чнай тэакраты́чным тэакраты́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

тэакра́тыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. тэакра́тыя
Р. тэакра́тыі
Д. тэакра́тыі
В. тэакра́тыю
Т. тэакра́тыяй
тэакра́тыяю
М. тэакра́тыі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

тэалаге́ма

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. тэалаге́ма тэалаге́мы
Р. тэалаге́мы тэалаге́м
Д. тэалаге́ме тэалаге́мам
В. тэалаге́му тэалаге́мы
Т. тэалаге́май
тэалаге́маю		 тэалаге́мамі
М. тэалаге́ме тэалаге́мах

Крыніцы: piskunou2012.

тэалагі́чна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
тэалагі́чна - -

тэалагі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. тэалагі́чны тэалагі́чная тэалагі́чнае тэалагі́чныя
Р. тэалагі́чнага тэалагі́чнай
тэалагі́чнае		 тэалагі́чнага тэалагі́чных
Д. тэалагі́чнаму тэалагі́чнай тэалагі́чнаму тэалагі́чным
В. тэалагі́чны (неадуш.)
тэалагі́чнага (адуш.)		 тэалагі́чную тэалагі́чнае тэалагі́чныя (неадуш.)
тэалагі́чных (адуш.)
Т. тэалагі́чным тэалагі́чнай
тэалагі́чнаю		 тэалагі́чным тэалагі́чнымі
М. тэалагі́чным тэалагі́чнай тэалагі́чным тэалагі́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

тэало́гія

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. тэало́гія
Р. тэало́гіі
Д. тэало́гіі
В. тэало́гію
Т. тэало́гіяй
тэало́гіяю
М. тэало́гіі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

тэарэ́ма

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. тэарэ́ма тэарэ́мы
Р. тэарэ́мы тэарэ́м
Д. тэарэ́ме тэарэ́мам
В. тэарэ́му тэарэ́мы
Т. тэарэ́май
тэарэ́маю		 тэарэ́мамі
М. тэарэ́ме тэарэ́мах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.