тыры́старны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
тыры́старны |
тыры́старная |
тыры́старнае |
тыры́старныя |
| Р. |
тыры́старнага |
тыры́старнай тыры́старнае |
тыры́старнага |
тыры́старных |
| Д. |
тыры́старнаму |
тыры́старнай |
тыры́старнаму |
тыры́старным |
| В. |
тыры́старны (неадуш.) тыры́старнага (адуш.) |
тыры́старную |
тыры́старнае |
тыры́старныя (неадуш.) тыры́старных (адуш.) |
| Т. |
тыры́старным |
тыры́старнай тыры́старнаю |
тыры́старным |
тыры́старнымі |
| М. |
тыры́старным |
тыры́старнай |
тыры́старным |
тыры́старных |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012.
ты́рыцца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ты́руся |
ты́рымся |
| 2-я ас. |
ты́рышся |
ты́рыцеся |
| 3-я ас. |
ты́рыцца |
ты́рацца |
| Прошлы час |
| м. |
ты́рыўся |
ты́рыліся |
| ж. |
ты́рылася |
| н. |
ты́рылася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ты́рся |
ты́рцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
ты́рачыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
тырэаглабулі́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
тырэаглабулі́н |
тырэаглабулі́ны |
| Р. |
тырэаглабулі́ну |
тырэаглабулі́наў |
| Д. |
тырэаглабулі́ну |
тырэаглабулі́нам |
| В. |
тырэаглабулі́н |
тырэаглабулі́ны |
| Т. |
тырэаглабулі́нам |
тырэаглабулі́намі |
| М. |
тырэаглабулі́не |
тырэаглабулі́нах |
Крыніцы:
piskunou2012.
тырэаідзі́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
тырэаідзі́н |
| Р. |
тырэаідзі́ну |
| Д. |
тырэаідзі́ну |
| В. |
тырэаідзі́н |
| Т. |
тырэаідзі́нам |
| М. |
тырэаідзі́не |
Крыніцы:
piskunou2012.
тырэаідзі́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
тырэаідзі́т |
тырэаідзі́ты |
| Р. |
тырэаідзі́ту |
тырэаідзі́таў |
| Д. |
тырэаідзі́ту |
тырэаідзі́там |
| В. |
тырэаідзі́т |
тырэаідзі́ты |
| Т. |
тырэаідзі́там |
тырэаідзі́тамі |
| М. |
тырэаідзі́це |
тырэаідзі́тах |
Крыніцы:
piskunou2012.
тырэатаксіко́з
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
тырэатаксіко́з |
тырэатаксіко́зы |
| Р. |
тырэатаксіко́зу |
тырэатаксіко́заў |
| Д. |
тырэатаксіко́зу |
тырэатаксіко́зам |
| В. |
тырэатаксіко́з |
тырэатаксіко́зы |
| Т. |
тырэатаксіко́зам |
тырэатаксіко́замі |
| М. |
тырэатаксіко́зе |
тырэатаксіко́зах |
Крыніцы:
piskunou2012.
тырэатрапі́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
тырэатрапі́н |
тырэатрапі́ны |
| Р. |
тырэатрапі́ну |
тырэатрапі́наў |
| Д. |
тырэатрапі́ну |
тырэатрапі́нам |
| В. |
тырэатрапі́н |
тырэатрапі́ны |
| Т. |
тырэатрапі́нам |
тырэатрапі́намі |
| М. |
тырэатрапі́не |
тырэатрапі́нах |
Крыніцы:
piskunou2012.