тырэаідзі́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| тырэаідзі́т | тырэаідзі́ты | |
| тырэаідзі́ту | тырэаідзі́таў | |
| тырэаідзі́ту | тырэаідзі́там | |
| тырэаідзі́т | тырэаідзі́ты | |
| тырэаідзі́там | тырэаідзі́тамі | |
| тырэаідзі́це | тырэаідзі́тах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)