тырэатаксіко́з
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| тырэатаксіко́з | тырэатаксіко́зы | |
| тырэатаксіко́зу | тырэатаксіко́заў | |
| тырэатаксіко́зу | тырэатаксіко́зам | |
| тырэатаксіко́з | тырэатаксіко́зы | |
| тырэатаксіко́зам | тырэатаксіко́замі | |
| тырэатаксіко́зе | тырэатаксіко́зах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)