тырэатрапі́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| тырэатрапі́н | тырэатрапі́ны | |
| тырэатрапі́ну | тырэатрапі́наў | |
| тырэатрапі́ну | тырэатрапі́нам | |
| тырэатрапі́н | тырэатрапі́ны | |
| тырэатрапі́нам | тырэатрапі́намі | |
| тырэатрапі́не | тырэатрапі́нах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)