тынка́рка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| тынка́рка | тынка́ркі | |
| тынка́ркі | тынка́рак | |
| тынка́рцы | тынка́ркам | |
| тынка́рку | тынка́рак | |
| тынка́ркай тынка́ркаю |
тынка́ркамі | |
| тынка́рцы | тынка́рках |
Крыніцы:
тынка́рка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| тынка́рка | тынка́ркі | |
| тынка́ркі | тынка́рак | |
| тынка́рцы | тынка́ркам | |
| тынка́рку | тынка́рак | |
| тынка́ркай тынка́ркаю |
тынка́ркамі | |
| тынка́рцы | тынка́рках |
Крыніцы:
тынко́ваны
прыметнік, адносны
| тынко́ваны | тынко́ваная | тынко́ванае | тынко́ваныя | |
| тынко́ванага | тынко́ванай тынко́ванае |
тынко́ванага | тынко́ваных | |
| тынко́ванаму | тынко́ванай | тынко́ванаму | тынко́ваным | |
| тынко́ваны тынко́ванага |
тынко́ваную | тынко́ванае | тынко́ваныя | |
| тынко́ваным | тынко́ванай тынко́ванаю |
тынко́ваным | тынко́ванымі | |
| тынко́ваным | тынко́ванай | тынко́ваным | тынко́ваных | |
Крыніцы:
тынко́ваны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
| тынко́ваны | тынко́ваная | тынко́ванае | тынко́ваныя | |
| тынко́ванага | тынко́ванай тынко́ванае |
тынко́ванага | тынко́ваных | |
| тынко́ванаму | тынко́ванай | тынко́ванаму | тынко́ваным | |
| тынко́ваны тынко́ванага |
тынко́ваную | тынко́ванае | тынко́ваныя тынко́ваных |
|
| тынко́ваным | тынко́ванай тынко́ванаю |
тынко́ваным | тынко́ванымі | |
| тынко́ваным | тынко́ванай | тынко́ваным | тынко́ваных | |
Кароткая форма: тынко́вана.
Крыніцы:
тынко́вачны
прыметнік, адносны
| тынко́вачны | тынко́вачная | тынко́вачнае | тынко́вачныя | |
| тынко́вачнага | тынко́вачнай тынко́вачнае |
тынко́вачнага | тынко́вачных | |
| тынко́вачнаму | тынко́вачнай | тынко́вачнаму | тынко́вачным | |
| тынко́вачны ( тынко́вачнага ( |
тынко́вачную | тынко́вачнае | тынко́вачныя ( тынко́вачных ( |
|
| тынко́вачным | тынко́вачнай тынко́вачнаю |
тынко́вачным | тынко́вачнымі | |
| тынко́вачным | тынко́вачнай | тынко́вачным | тынко́вачных | |
Крыніцы:
тынко́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| тынко́ўка | |
| тынко́ўкі | |
| тынко́ўцы | |
| тынко́ўку | |
| тынко́ўкай тынко́ўкаю |
|
| тынко́ўцы |
Крыніцы:
тынко́ўшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| тынко́ўшчык | тынко́ўшчыкі | |
| тынко́ўшчыка | тынко́ўшчыкаў | |
| тынко́ўшчыку | тынко́ўшчыкам | |
| тынко́ўшчыка | тынко́ўшчыкаў | |
| тынко́ўшчыкам | тынко́ўшчыкамі | |
| тынко́ўшчыку | тынко́ўшчыках |
Крыніцы:
тынко́ўшчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| тынко́ўшчыца | тынко́ўшчыцы | |
| тынко́ўшчыцы | тынко́ўшчыц | |
| тынко́ўшчыцы | тынко́ўшчыцам | |
| тынко́ўшчыцу | тынко́ўшчыц | |
| тынко́ўшчыцай тынко́ўшчыцаю |
тынко́ўшчыцамі | |
| тынко́ўшчыцы | тынко́ўшчыцах |
Крыніцы:
тынкту́ра
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| тынкту́ра | |
| тынкту́ры | |
| тынкту́ры | |
| тынкту́ру | |
| тынкту́рай тынкту́раю |
|
| тынкту́ры |
Крыніцы:
тыно́к
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| тыно́к | тынкі́ | |
| тынка́ | тынко́ў | |
| тынку́ | тынка́м | |
| тыно́к | тынкі́ | |
| тынко́м | тынка́мі | |
| тынку́ | тынка́х |
Крыніцы:
тыно́ль
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| тыно́ль | |
| тыно́лю | |
| тыно́лю | |
| тыно́ль | |
| тыно́лем | |
| тыно́лі |
Крыніцы: