тынкту́ра
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| тынкту́ра | |
| тынкту́ры | |
| тынкту́ры | |
| тынкту́ру | |
| тынкту́рай тынкту́раю |
|
| тынкту́ры |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)