Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

тындаліза́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. тындаліза́цыя
Р. тындаліза́цыі
Д. тындаліза́цыі
В. тындаліза́цыю
Т. тындаліза́цыяй
тындаліза́цыяю
М. тындаліза́цыі

Крыніцы: piskunou2012.

Тыне́вічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Тыне́вічы
Р. Тыне́віч
Тыне́вічаў
Д. Тыне́вічам
В. Тыне́вічы
Т. Тыне́вічамі
М. Тыне́вічах

тыні́на

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. тыні́на тыні́ны
Р. тыні́ны тыні́н
Д. тыні́не тыні́нам
В. тыні́ну тыні́ны
Т. тыні́най
тыні́наю		 тыні́намі
М. тыні́не тыні́нах

Крыніцы: piskunou2012.

ты́нк

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. ты́нк
Р. ты́нку
Д. ты́нку
В. ты́нк
Т. ты́нкам
М. ты́нку

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

тынкава́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. тынкава́льны тынкава́льная тынкава́льнае тынкава́льныя
Р. тынкава́льнага тынкава́льнай
тынкава́льнае		 тынкава́льнага тынкава́льных
Д. тынкава́льнаму тынкава́льнай тынкава́льнаму тынкава́льным
В. тынкава́льны (неадуш.)
тынкава́льнага (адуш.)		 тынкава́льную тынкава́льнае тынкава́льныя (неадуш.)
тынкава́льных (адуш.)
Т. тынкава́льным тынкава́льнай
тынкава́льнаю		 тынкава́льным тынкава́льнымі
М. тынкава́льным тынкава́льнай тынкава́льным тынкава́льных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

тынкава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. тынкава́нне
Р. тынкава́ння
Д. тынкава́нню
В. тынкава́нне
Т. тынкава́ннем
М. тынкава́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

тынкава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. тынкава́ны тынкава́ная тынкава́нае тынкава́ныя
Р. тынкава́нага тынкава́най
тынкава́нае		 тынкава́нага тынкава́ных
Д. тынкава́наму тынкава́най тынкава́наму тынкава́ным
В. тынкава́ны (неадуш.)
тынкава́нага (адуш.)		 тынкава́ную тынкава́нае тынкава́ныя (неадуш.)
тынкава́ных (адуш.)
Т. тынкава́ным тынкава́най
тынкава́наю		 тынкава́ным тынкава́нымі
М. тынкава́ным тынкава́най тынкава́ным тынкава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

тынкава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. тынкава́ны тынкава́ная тынкава́нае тынкава́ныя
Р. тынкава́нага тынкава́най
тынкава́нае		 тынкава́нага тынкава́ных
Д. тынкава́наму тынкава́най тынкава́наму тынкава́ным
В. тынкава́ны (неадуш.)
тынкава́нага (адуш.)		 тынкава́ную тынкава́нае тынкава́ныя (неадуш.)
тынкава́ных (адуш.)
Т. тынкава́ным тынкава́най
тынкава́наю		 тынкава́ным тынкава́нымі
М. тынкава́ным тынкава́най тынкава́ным тынкава́ных

Кароткая форма: тынкава́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

тынкава́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. тынку́ецца тынку́юцца
Прошлы час
м. тынкава́ўся тынкава́ліся
ж. тынкава́лася
н. тынкава́лася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

тынкава́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. тынку́ю тынку́ем
2-я ас. тынку́еш тынку́еце
3-я ас. тынку́е тынку́юць
Прошлы час
м. тынкава́ў тынкава́лі
ж. тынкава́ла
н. тынкава́ла
Загадны лад
2-я ас. тынку́й тынку́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час тынку́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.