тынка́рка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| тынка́рка | тынка́ркі | |
| тынка́ркі | тынка́рак | |
| тынка́рцы | тынка́ркам | |
| тынка́рку | тынка́рак | |
| тынка́ркай тынка́ркаю |
тынка́ркамі | |
| тынка́рцы | тынка́рках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)