паюне́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
паюне́ю |
паюне́ем |
| 2-я ас. |
паюне́еш |
паюне́еце |
| 3-я ас. |
паюне́е |
паюне́юць |
| Прошлы час |
| м. |
паюне́ў |
паюне́лі |
| ж. |
паюне́ла |
| н. |
паюне́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
паюне́й |
паюне́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
паюне́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
паюро́дстваваць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
паюро́дствую |
паюро́дствуем |
| 2-я ас. |
паюро́дствуеш |
паюро́дствуеце |
| 3-я ас. |
паюро́дствуе |
паюро́дствуюць |
| Прошлы час |
| м. |
паюро́дстваваў |
паюро́дствавалі |
| ж. |
паюро́дствавала |
| н. |
паюро́дствавала |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
паюро́дстваваўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
па́юс
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
па́юс |
па́юсы |
| Р. |
па́юса |
па́юсаў |
| Д. |
па́юсу |
па́юсам |
| В. |
па́юс |
па́юсы |
| Т. |
па́юсам |
па́юсамі |
| М. |
па́юсе |
па́юсах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
па́юсны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
па́юсны |
па́юсная |
па́юснае |
па́юсныя |
| Р. |
па́юснага |
па́юснай па́юснае |
па́юснага |
па́юсных |
| Д. |
па́юснаму |
па́юснай |
па́юснаму |
па́юсным |
| В. |
па́юсны (неадуш.) па́юснага (адуш.) |
па́юсную |
па́юснае |
па́юсныя (неадуш.) па́юсных (адуш.) |
| Т. |
па́юсным |
па́юснай па́юснаю |
па́юсным |
па́юснымі |
| М. |
па́юсным |
па́юснай |
па́юсным |
па́юсных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
паяві́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
паяўлю́ся |
пая́вімся |
| 2-я ас. |
пая́вішся |
пая́віцеся |
| 3-я ас. |
пая́віцца |
пая́вяцца |
| Прошлы час |
| м. |
паяві́ўся |
паяві́ліся |
| ж. |
паяві́лася |
| н. |
паяві́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
паяві́ся |
паяві́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
паяві́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
паявы́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
паявы́ |
паява́я |
паяво́е |
паявы́я |
| Р. |
паяво́га |
паяво́й паяво́е |
паяво́га |
паявы́х |
| Д. |
паяво́му |
паяво́й |
паяво́му |
паявы́м |
| В. |
паявы́ (неадуш.) паяво́га (адуш.) |
паяву́ю |
паяво́е |
паявы́я (неадуш.) паявы́х (адуш.) |
| Т. |
паявы́м |
паяво́й паяво́ю |
паявы́м |
паявы́мі |
| М. |
паявы́м |
паяво́й |
паявы́м |
паявы́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
паяда́льнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
паяда́льнасць |
| Р. |
паяда́льнасці |
| Д. |
паяда́льнасці |
| В. |
паяда́льнасць |
| Т. |
паяда́льнасцю |
| М. |
паяда́льнасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
паяда́льнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
паяда́льнік |
паяда́льнікі |
| Р. |
паяда́льніка |
паяда́льнікаў |
| Д. |
паяда́льніку |
паяда́льнікам |
| В. |
паяда́льніка |
паяда́льнікаў |
| Т. |
паяда́льнікам |
паяда́льнікамі |
| М. |
паяда́льніку |
паяда́льніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
паяда́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
паяда́нне |
| Р. |
паяда́ння |
| Д. |
паяда́нню |
| В. |
паяда́нне |
| Т. |
паяда́ннем |
| М. |
паяда́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.