Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

трохча́сткавы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	трохча́сткавы	трохча́сткавая	трохча́сткавае	трохча́сткавыя
Р.	трохча́сткавага	трохча́сткавай трохча́сткавае	трохча́сткавага	трохча́сткавых
Д.	трохча́сткаваму	трохча́сткавай	трохча́сткаваму	трохча́сткавым
В.	трохча́сткавы (неадуш.) трохча́сткавага (адуш.)	трохча́сткавую	трохча́сткавае	трохча́сткавыя (неадуш.) трохча́сткавых (адуш.)
Т.	трохча́сткавым	трохча́сткавай трохча́сткаваю	трохча́сткавым	трохча́сткавымі
М.	трохча́сткавым	трохча́сткавай	трохча́сткавым	трохча́сткавых

Крыніцы: piskunou2012.

трохчвэ́ртны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	трохчвэ́ртны	трохчвэ́ртная	трохчвэ́ртнае	трохчвэ́ртныя
Р.	трохчвэ́ртнага	трохчвэ́ртнай трохчвэ́ртнае	трохчвэ́ртнага	трохчвэ́ртных
Д.	трохчвэ́ртнаму	трохчвэ́ртнай	трохчвэ́ртнаму	трохчвэ́ртным
В.	трохчвэ́ртны (неадуш.) трохчвэ́ртнага (адуш.)	трохчвэ́ртную	трохчвэ́ртнае	трохчвэ́ртныя (неадуш.) трохчвэ́ртных (адуш.)
Т.	трохчвэ́ртным	трохчвэ́ртнай трохчвэ́ртнаю	трохчвэ́ртным	трохчвэ́ртнымі
М.	трохчвэ́ртным	трохчвэ́ртнай	трохчвэ́ртным	трохчвэ́ртных

Крыніцы: piskunou2012.

трохчле́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

	адз.	мн.
Н.	трохчле́н	трохчле́ны
Р.	трохчле́на	трохчле́наў
Д.	трохчле́ну	трохчле́нам
В.	трохчле́н	трохчле́ны
Т.	трохчле́нам	трохчле́намі
М.	трохчле́не	трохчле́нах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

трохчле́нны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	трохчле́нны	трохчле́нная	трохчле́ннае	трохчле́нныя
Р.	трохчле́ннага	трохчле́ннай трохчле́ннае	трохчле́ннага	трохчле́нных
Д.	трохчле́ннаму	трохчле́ннай	трохчле́ннаму	трохчле́нным
В.	трохчле́нны (неадуш.) трохчле́ннага (адуш.)	трохчле́нную	трохчле́ннае	трохчле́нныя (неадуш.) трохчле́нных (адуш.)
Т.	трохчле́нным	трохчле́ннай трохчле́ннаю	трохчле́нным	трохчле́ннымі
М.	трохчле́нным	трохчле́ннай	трохчле́нным	трохчле́нных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

трохшарні́рны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	трохшарні́рны	трохшарні́рная	трохшарні́рнае	трохшарні́рныя
Р.	трохшарні́рнага	трохшарні́рнай трохшарні́рнае	трохшарні́рнага	трохшарні́рных
Д.	трохшарні́рнаму	трохшарні́рнай	трохшарні́рнаму	трохшарні́рным
В.	трохшарні́рны (неадуш.) трохшарні́рнага (адуш.)	трохшарні́рную	трохшарні́рнае	трохшарні́рныя (неадуш.) трохшарні́рных (адуш.)
Т.	трохшарні́рным	трохшарні́рнай трохшарні́рнаю	трохшарні́рным	трохшарні́рнымі
М.	трохшарні́рным	трохшарні́рнай	трохшарні́рным	трохшарні́рных

Крыніцы: piskunou2012.

трохшлю́бнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

	адз.
Н.	трохшлю́бнасць
Р.	трохшлю́бнасці
Д.	трохшлю́бнасці
В.	трохшлю́бнасць
Т.	трохшлю́бнасцю
М.	трохшлю́бнасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

трохшлю́бны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	трохшлю́бны	трохшлю́бная	трохшлю́бнае	трохшлю́бныя
Р.	трохшлю́бнага	трохшлю́бнай трохшлю́бнае	трохшлю́бнага	трохшлю́бных
Д.	трохшлю́бнаму	трохшлю́бнай	трохшлю́бнаму	трохшлю́бным
В.	трохшлю́бны (неадуш.) трохшлю́бнага (адуш.)	трохшлю́бную	трохшлю́бнае	трохшлю́бныя (неадуш.) трохшлю́бных (адуш.)
Т.	трохшлю́бным	трохшлю́бнай трохшлю́бнаю	трохшлю́бным	трохшлю́бнымі
М.	трохшлю́бным	трохшлю́бнай	трохшлю́бным	трохшлю́бных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

трохэлектро́дны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	трохэлектро́дны	трохэлектро́дная	трохэлектро́днае	трохэлектро́дныя
Р.	трохэлектро́днага	трохэлектро́днай трохэлектро́днае	трохэлектро́днага	трохэлектро́дных
Д.	трохэлектро́днаму	трохэлектро́днай	трохэлектро́днаму	трохэлектро́дным
В.	трохэлектро́дны (неадуш.) трохэлектро́днага (адуш.)	трохэлектро́дную	трохэлектро́днае	трохэлектро́дныя (неадуш.) трохэлектро́дных (адуш.)
Т.	трохэлектро́дным	трохэлектро́днай трохэлектро́днаю	трохэлектро́дным	трохэлектро́днымі
М.	трохэлектро́дным	трохэлектро́днай	трохэлектро́дным	трохэлектро́дных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

трохэлеме́нтны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	трохэлеме́нтны	трохэлеме́нтная	трохэлеме́нтнае	трохэлеме́нтныя
Р.	трохэлеме́нтнага	трохэлеме́нтнай трохэлеме́нтнае	трохэлеме́нтнага	трохэлеме́нтных
Д.	трохэлеме́нтнаму	трохэлеме́нтнай	трохэлеме́нтнаму	трохэлеме́нтным
В.	трохэлеме́нтны (неадуш.) трохэлеме́нтнага (адуш.)	трохэлеме́нтную	трохэлеме́нтнае	трохэлеме́нтныя (неадуш.) трохэлеме́нтных (адуш.)
Т.	трохэлеме́нтным	трохэлеме́нтнай трохэлеме́нтнаю	трохэлеме́нтным	трохэлеме́нтнымі
М.	трохэлеме́нтным	трохэлеме́нтнай	трохэлеме́нтным	трохэлеме́нтных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

трохэтапна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
трохэтапна	-	-

Verbum

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)