Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вая́рскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	вая́рскі	вая́рская	вая́рскае	вая́рскія
Р.	вая́рскага	вая́рскай вая́рскае	вая́рскага	вая́рскіх
Д.	вая́рскаму	вая́рскай	вая́рскаму	вая́рскім
В.	вая́рскі (неадуш.) вая́рскага (адуш.)	вая́рскую	вая́рскае	вая́рскія (неадуш.) вая́рскіх (адуш.)
Т.	вая́рскім	вая́рскай вая́рскаю	вая́рскім	вая́рскімі
М.	вая́рскім	вая́рскай	вая́рскім	вая́рскіх

Крыніцы: piskunou2012.

вая́рства

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

ваяўні́к

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

ваяўні́ца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

ваяўні́цтва

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

ваяўні́ча

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
ваяўні́ча	ваяўні́чай	-

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

ваяўні́часць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ваяўні́ча-наступа́льны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	ваяўні́ча-наступа́льны	ваяўні́ча-наступа́льная	ваяўні́ча-наступа́льнае	ваяўні́ча-наступа́льныя
Р.	ваяўні́ча-наступа́льнага	ваяўні́ча-наступа́льнай ваяўні́ча-наступа́льнае	ваяўні́ча-наступа́льнага	ваяўні́ча-наступа́льных
Д.	ваяўні́ча-наступа́льнаму	ваяўні́ча-наступа́льнай	ваяўні́ча-наступа́льнаму	ваяўні́ча-наступа́льным
В.	ваяўні́ча-наступа́льны (неадуш.) ваяўні́ча-наступа́льнага (адуш.)	ваяўні́ча-наступа́льную	ваяўні́ча-наступа́льнае	ваяўні́ча-наступа́льныя (неадуш.) ваяўні́ча-наступа́льных (адуш.)
Т.	ваяўні́ча-наступа́льным	ваяўні́ча-наступа́льнай ваяўні́ча-наступа́льнаю	ваяўні́ча-наступа́льным	ваяўні́ча-наступа́льнымі
М.	ваяўні́ча-наступа́льным	ваяўні́ча-наступа́льнай	ваяўні́ча-наступа́льным	ваяўні́ча-наступа́льных

Крыніцы: piskunou2012.

ваяўні́чы

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	ваяўні́чы	ваяўні́чая	ваяўні́чае	ваяўні́чыя
Р.	ваяўні́чага	ваяўні́чай ваяўні́чае	ваяўні́чага	ваяўні́чых
Д.	ваяўні́чаму	ваяўні́чай	ваяўні́чаму	ваяўні́чым
В.	ваяўні́чы (неадуш.) ваяўні́чага (адуш.)	ваяўні́чую	ваяўні́чае	ваяўні́чыя (неадуш.) ваяўні́чых (адуш.)
Т.	ваяўні́чым	ваяўні́чай ваяўні́чаю	ваяўні́чым	ваяўні́чымі
М.	ваяўні́чым	ваяўні́чай	ваяўні́чым	ваяўні́чых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Вая́ціна

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Verbum