ваяўні́ца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. ваяўні́ца ваяўні́цы
Р. ваяўні́цы ваяўні́ц
Д. ваяўні́цы ваяўні́цам
В. ваяўні́цу ваяўні́ц
Т. ваяўні́цай
ваяўні́цаю		 ваяўні́цамі
М. ваяўні́цы ваяўні́цах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2025, актуальны правапіс)