загуме́нны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
загуме́нны |
загуме́нная |
загуме́ннае |
загуме́нныя |
| Р. |
загуме́ннага |
загуме́ннай загуме́ннае |
загуме́ннага |
загуме́нных |
| Д. |
загуме́ннаму |
загуме́ннай |
загуме́ннаму |
загуме́нным |
| В. |
загуме́нны (неадуш.) загуме́ннага (адуш.) |
загуме́нную |
загуме́ннае |
загуме́нныя (неадуш.) загуме́нных (адуш.) |
| Т. |
загуме́нным |
загуме́ннай загуме́ннаю |
загуме́нным |
загуме́ннымі |
| М. |
загуме́нным |
загуме́ннай |
загуме́нным |
загуме́нных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
загумо́ўванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
загумо́ўванне |
| Р. |
загумо́ўвання |
| Д. |
загумо́ўванню |
| В. |
загумо́ўванне |
| Т. |
загумо́ўваннем |
| М. |
загумо́ўванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
загундо́сіць
‘пачаць гундосіць’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
загундо́шу |
загундо́сім |
| 2-я ас. |
загундо́сіш |
загундо́сіце |
| 3-я ас. |
загундо́сіць |
загундо́сяць |
| Прошлы час |
| м. |
загундо́сіў |
загундо́сілі |
| ж. |
загундо́сіла |
| н. |
загундо́сіла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
загундо́сь |
загундо́сьце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
загундо́сіўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Загу́раўшчына
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Загу́раўшчына |
| Р. |
Загу́раўшчыны |
| Д. |
Загу́раўшчыне |
| В. |
Загу́раўшчыну |
| Т. |
Загу́раўшчынай Загу́раўшчынаю |
| М. |
Загу́раўшчыне |
Загурко́вішча
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Загурко́вішча |
| Р. |
Загурко́вішча |
| Д. |
Загурко́вішчу |
| В. |
Загурко́вішча |
| Т. |
Загурко́вішчам |
| М. |
Загурко́вішчы |
загурча́ць
‘пачаць гурчаць’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
загурчу́ |
загурчы́м |
| 2-я ас. |
загурчы́ш |
загурчыце́ |
| 3-я ас. |
загурчы́ць |
загурча́ць |
| Прошлы час |
| м. |
загурча́ў |
загурча́лі |
| ж. |
загурча́ла |
| н. |
загурча́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
загурчы́ |
загурчы́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
загурча́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
загурчэ́ць
‘пачаць гурчэць’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
загурчу́ |
загурчы́м |
| 2-я ас. |
загурчы́ш |
загурчыце́ |
| 3-я ас. |
загурчы́ць |
загурча́ць |
| Прошлы час |
| м. |
загурчэ́ў |
загурчэ́лі |
| ж. |
загурчэ́ла |
| н. |
загурчэ́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
загурчы́ |
загурчы́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
загурчэ́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
загуса́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
загуса́нне |
| Р. |
загуса́ння |
| Д. |
загуса́нню |
| В. |
загуса́нне |
| Т. |
загуса́ннем |
| М. |
загуса́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
загуса́ць
дзеяслоў, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
загуса́е |
загуса́юць |
| Прошлы час |
| м. |
загуса́ў |
загуса́лі |
| ж. |
загуса́ла |
| н. |
загуса́ла |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
загу́слы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
загу́слы |
загу́слая |
загу́слае |
загу́слыя |
| Р. |
загу́слага |
загу́слай загу́слае |
загу́слага |
загу́слых |
| Д. |
загу́сламу |
загу́слай |
загу́сламу |
загу́слым |
| В. |
загу́слы (неадуш.) загу́слага (адуш.) |
загу́слую |
загу́слае |
загу́слыя (неадуш.) загу́слых (адуш.) |
| Т. |
загу́слым |
загу́слай загу́слаю |
загу́слым |
загу́слымі |
| М. |
загу́слым |
загу́слай |
загу́слым |
загу́слых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.