пацкава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пацкую́ |
пацкуё́м |
| 2-я ас. |
пацкуе́ш |
пацкуяце́ |
| 3-я ас. |
пацкуе́ |
пацкую́ць |
| Прошлы час |
| м. |
пацкава́ў |
пацкава́лі |
| ж. |
пацкава́ла |
| н. |
пацкава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пацку́й |
пацку́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пацкава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Па́цкавічы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Па́цкавічы |
| Р. |
Па́цкавіч Па́цкавічаў |
| Д. |
Па́цкавічам |
| В. |
Па́цкавічы |
| Т. |
Па́цкавічамі |
| М. |
Па́цкавічах |
пацкані́на
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
пацкані́на |
| Р. |
пацкані́ны |
| Д. |
пацкані́не |
| В. |
пацкані́ну |
| Т. |
пацкані́най пацкані́наю |
| М. |
пацкані́не |
Крыніцы:
piskunou2012.
Пацкі́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Пацкі́ |
| Р. |
Пацко́ў |
| Д. |
Пацка́м |
| В. |
Пацкі́ |
| Т. |
Пацка́мі |
| М. |
Пацка́х |
пацма́каць
‘папрыцмокваць губамі, языком і пад., выказваючы захапленне або расчараванне’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пацма́каю |
пацма́каем |
| 2-я ас. |
пацма́каеш |
пацма́каеце |
| 3-я ас. |
пацма́кае |
пацма́каюць |
| Прошлы час |
| м. |
пацма́каў |
пацма́калі |
| ж. |
пацма́кала |
| н. |
пацма́кала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пацма́кай |
пацма́кайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пацма́каўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
пацмо́кацца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пацмо́каюся |
пацмо́каемся |
| 2-я ас. |
пацмо́каешся |
пацмо́каецеся |
| 3-я ас. |
пацмо́каецца |
пацмо́каюцца |
| Прошлы час |
| м. |
пацмо́каўся |
пацмо́каліся |
| ж. |
пацмо́калася |
| н. |
пацмо́калася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пацмо́кайся |
пацмо́кайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пацмо́каўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012.
пацмо́каць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пацмо́каю |
пацмо́каем |
| 2-я ас. |
пацмо́каеш |
пацмо́каеце |
| 3-я ас. |
пацмо́кае |
пацмо́каюць |
| Прошлы час |
| м. |
пацмо́каў |
пацмо́калі |
| ж. |
пацмо́кала |
| н. |
пацмо́кала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пацмо́кай |
пацмо́кайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пацмо́каўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
пацмо́кванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
пацмо́кванне |
| Р. |
пацмо́квання |
| Д. |
пацмо́кванню |
| В. |
пацмо́кванне |
| Т. |
пацмо́кваннем |
| М. |
пацмо́кванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
пацмо́кваць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пацмо́кваю |
пацмо́кваем |
| 2-я ас. |
пацмо́кваеш |
пацмо́кваеце |
| 3-я ас. |
пацмо́квае |
пацмо́кваюць |
| Прошлы час |
| м. |
пацмо́кваў |
пацмо́квалі |
| ж. |
пацмо́квала |
| н. |
пацмо́квала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пацмо́квай |
пацмо́квайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
пацмо́кваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
пацмы́гаць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пацмы́гаю |
пацмы́гаем |
| 2-я ас. |
пацмы́гаеш |
пацмы́гаеце |
| 3-я ас. |
пацмы́гае |
пацмы́гаюць |
| Прошлы час |
| м. |
пацмы́гаў |
пацмы́галі |
| ж. |
пацмы́гала |
| н. |
пацмы́гала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пацмы́гай |
пацмы́гайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пацмы́гаўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.