пацмо́кванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| пацмо́кванне | |
| пацмо́квання | |
| пацмо́кванню | |
| пацмо́кванне | |
| пацмо́кваннем | |
| пацмо́кванні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2025, актуальны правапіс)