ціхамі́рыць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ціхамі́ру |
ціхамі́рым |
| 2-я ас. |
ціхамі́рыш |
ціхамі́рыце |
| 3-я ас. |
ціхамі́рыць |
ціхамі́раць |
| Прошлы час |
| м. |
ціхамі́рыў |
ціхамі́рылі |
| ж. |
ціхамі́рыла |
| н. |
ціхамі́рыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ціхамі́р |
ціхамі́рце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
ціхамі́рачы |
Крыніцы:
piskunou2012.
ціхамо́ўніцтва
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ціхамо́ўніцтва |
| Р. |
ціхамо́ўніцтва |
| Д. |
ціхамо́ўніцтву |
| В. |
ціхамо́ўніцтва |
| Т. |
ціхамо́ўніцтвам |
| М. |
ціхамо́ўніцтве |
Крыніцы:
piskunou2012.
Ці́хан
назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
Ці́хан |
Ці́ханы |
| Р. |
Ці́хана |
Ці́ханаў |
| Д. |
Ці́хану |
Ці́ханам |
| В. |
Ці́хана |
Ці́ханаў |
| Т. |
Ці́ханам |
Ці́ханамі |
| М. |
Ці́хане |
Ці́ханах |
Ціхано́ўшчына
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Ціхано́ўшчына |
| Р. |
Ціхано́ўшчыны |
| Д. |
Ціхано́ўшчыне |
| В. |
Ціхано́ўшчыну |
| Т. |
Ціхано́ўшчынай Ціхано́ўшчынаю |
| М. |
Ціхано́ўшчыне |
Ціханы́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Ціханы́ |
| Р. |
Ціхано́ў |
| Д. |
Ціхана́м |
| В. |
Ціханы́ |
| Т. |
Ціхана́мі |
| М. |
Ціхана́х |
Ці́хань
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Ці́хань |
| Р. |
Ці́хані |
| Д. |
Ці́хані |
| В. |
Ці́хань |
| Т. |
Ці́ханню |
| М. |
Ці́хані |
Ціха́нь
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Ціха́нь |
| Р. |
Ціха́ні |
| Д. |
Ціха́ні |
| В. |
Ціха́нь |
| Т. |
Ціха́нню |
| М. |
Ціха́ні |