пацучы́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пацучы́ны |
пацучы́ная |
пацучы́нае |
пацучы́ныя |
| Р. |
пацучы́нага |
пацучы́най пацучы́нае |
пацучы́нага |
пацучы́ных |
| Д. |
пацучы́наму |
пацучы́най |
пацучы́наму |
пацучы́ным |
| В. |
пацучы́ны (неадуш.) пацучы́нага (адуш.) |
пацучы́ную |
пацучы́нае |
пацучы́ныя (неадуш.) пацучы́ных (адуш.) |
| Т. |
пацучы́ным |
пацучы́най пацучы́наю |
пацучы́ным |
пацучы́нымі |
| М. |
пацучы́ным |
пацучы́най |
пацучы́ным |
пацучы́ных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Пацы́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Пацы́ |
| Р. |
Пацо́ў |
| Д. |
Паца́м |
| В. |
Пацы́ |
| Т. |
Паца́мі |
| М. |
Паца́х |
пацы́баць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пацы́баю |
пацы́баем |
| 2-я ас. |
пацы́баеш |
пацы́баеце |
| 3-я ас. |
пацы́бае |
пацы́баюць |
| Прошлы час |
| м. |
пацы́баў |
пацы́балі |
| ж. |
пацы́бала |
| н. |
пацы́бала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пацы́бай |
пацы́байце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пацы́баўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
па́цыенс
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
па́цыенс |
па́цыенсы |
| Р. |
па́цыенса |
па́цыенсаў |
| Д. |
па́цыенсу |
па́цыенсам |
| В. |
па́цыенс |
па́цыенсы |
| Т. |
па́цыенсам |
па́цыенсамі |
| М. |
па́цыенсе |
па́цыенсах |
Крыніцы:
piskunou2012.
пацые́нт
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пацые́нт |
пацые́нты |
| Р. |
пацые́нта |
пацые́нтаў |
| Д. |
пацые́нту |
пацые́нтам |
| В. |
пацые́нта |
пацые́нтаў |
| Т. |
пацые́нтам |
пацые́нтамі |
| М. |
пацые́нце |
пацые́нтах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пацые́нтка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пацые́нтка |
пацые́нткі |
| Р. |
пацые́нткі |
пацые́нтак |
| Д. |
пацые́нтцы |
пацые́нткам |
| В. |
пацые́нтку |
пацые́нтак |
| Т. |
пацые́нткай пацые́нткаю |
пацые́нткамі |
| М. |
пацые́нтцы |
пацые́нтках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пацы́кваць
‘спыняць каго-небудзь вокрыкам «цыц», «ц-с-с», прыкрыкваць, забараняючы рабіць што-небудзь (пацыкваць на каго-небудзь)’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пацы́кваю |
пацы́кваем |
| 2-я ас. |
пацы́кваеш |
пацы́кваеце |
| 3-я ас. |
пацы́квае |
пацы́кваюць |
| Прошлы час |
| м. |
пацы́кваў |
пацы́квалі |
| ж. |
пацы́квала |
| н. |
пацы́квала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пацы́квай |
пацы́квайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
пацы́кваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Пацы́нічы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Пацы́нічы |
| Р. |
Пацы́ніч Пацы́нічаў |
| Д. |
Пацы́нічам |
| В. |
Пацы́нічы |
| Т. |
Пацы́нічамі |
| М. |
Пацы́нічах |
пацынкава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пацынкава́ны |
пацынкава́ная |
пацынкава́нае |
пацынкава́ныя |
| Р. |
пацынкава́нага |
пацынкава́най пацынкава́нае |
пацынкава́нага |
пацынкава́ных |
| Д. |
пацынкава́наму |
пацынкава́най |
пацынкава́наму |
пацынкава́ным |
| В. |
пацынкава́ны (неадуш.) пацынкава́нага (адуш.) |
пацынкава́ную |
пацынкава́нае |
пацынкава́ныя (неадуш.) пацынкава́ных (адуш.) |
| Т. |
пацынкава́ным |
пацынкава́най пацынкава́наю |
пацынкава́ным |
пацынкава́нымі |
| М. |
пацынкава́ным |
пацынкава́най |
пацынкава́ным |
пацынкава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.