вы́глянцаваны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вы́глянцаваны |
вы́глянцаваная |
вы́глянцаванае |
вы́глянцаваныя |
| Р. |
вы́глянцаванага |
вы́глянцаванай
вы́глянцаванае |
вы́глянцаванага |
вы́глянцаваных |
| Д. |
вы́глянцаванаму |
вы́глянцаванай |
вы́глянцаванаму |
вы́глянцаваным |
| В. |
вы́глянцаваны (неадуш.)
вы́глянцаванага (адуш.) |
вы́глянцаваную |
вы́глянцаванае |
вы́глянцаваныя (неадуш.)
вы́глянцаваных (адуш.) |
| Т. |
вы́глянцаваным |
вы́глянцаванай
вы́глянцаванаю |
вы́глянцаваным |
вы́глянцаванымі |
| М. |
вы́глянцаваным |
вы́глянцаванай |
вы́глянцаваным |
вы́глянцаваных |
Кароткая форма: вы́глянцавана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
вы́глянцавацца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́глянцуюся |
вы́глянцуемся |
| 2-я ас. |
вы́глянцуешся |
вы́глянцуецеся |
| 3-я ас. |
вы́глянцуецца |
вы́глянцуюцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
вы́глянцаваўся |
вы́глянцаваліся |
| ж. |
вы́глянцавалася |
| н. |
вы́глянцавалася |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
вы́глянцуйся |
вы́глянцуйцеся |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
вы́глянцаваўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
вы́глянцаваць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́глянцую |
вы́глянцуем |
| 2-я ас. |
вы́глянцуеш |
вы́глянцуеце |
| 3-я ас. |
вы́глянцуе |
вы́глянцуюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
вы́глянцаваў |
вы́глянцавалі |
| ж. |
вы́глянцавала |
| н. |
вы́глянцавала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
вы́глянцуй |
вы́глянцуйце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
вы́глянцаваўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
выглянцо́ўванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
выглянцо́ўванне |
| Р. |
выглянцо́ўвання |
| Д. |
выглянцо́ўванню |
| В. |
выглянцо́ўванне |
| Т. |
выглянцо́ўваннем |
| М. |
выглянцо́ўванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
выглянцо́ўвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
выглянцо́ўваюся |
выглянцо́ўваемся |
| 2-я ас. |
выглянцо́ўваешся |
выглянцо́ўваецеся |
| 3-я ас. |
выглянцо́ўваецца |
выглянцо́ўваюцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
выглянцо́ўваўся |
выглянцо́ўваліся |
| ж. |
выглянцо́ўвалася |
| н. |
выглянцо́ўвалася |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
выглянцо́ўвайся |
выглянцо́ўвайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
выглянцо́ўваючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
выглянцо́ўваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
выглянцо́ўваю |
выглянцо́ўваем |
| 2-я ас. |
выглянцо́ўваеш |
выглянцо́ўваеце |
| 3-я ас. |
выглянцо́ўвае |
выглянцо́ўваюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
выглянцо́ўваў |
выглянцо́ўвалі |
| ж. |
выглянцо́ўвала |
| н. |
выглянцо́ўвала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
выглянцо́ўвай |
выглянцо́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
выглянцо́ўваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вы́гнаены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вы́гнаены |
вы́гнаеная |
вы́гнаенае |
вы́гнаеныя |
| Р. |
вы́гнаенага |
вы́гнаенай
вы́гнаенае |
вы́гнаенага |
вы́гнаеных |
| Д. |
вы́гнаенаму |
вы́гнаенай |
вы́гнаенаму |
вы́гнаеным |
| В. |
вы́гнаены (неадуш.)
вы́гнаенага (адуш.) |
вы́гнаеную |
вы́гнаенае |
вы́гнаеныя (неадуш.)
вы́гнаеных (адуш.) |
| Т. |
вы́гнаеным |
вы́гнаенай
вы́гнаенаю |
вы́гнаеным |
вы́гнаенымі |
| М. |
вы́гнаеным |
вы́гнаенай |
вы́гнаеным |
вы́гнаеных |
Крыніцы:
piskunou2012.
вы́гнаіць
‘угнаіць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́гнаю |
вы́гнаім |
| 2-я ас. |
вы́гнаіш |
вы́гнаіце |
| 3-я ас. |
вы́гнаіць |
вы́гнаяць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
вы́гнаіў |
вы́гнаілі |
| ж. |
вы́гнаіла |
| н. |
вы́гнаіла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
вы́гнай |
вы́гнайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
вы́гнаіўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
выгна́нец
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
выгна́нец |
выгна́нцы |
| Р. |
выгна́нца |
выгна́нцаў |
| Д. |
выгна́нцу |
выгна́нцам |
| В. |
выгна́нца |
выгна́нцаў |
| Т. |
выгна́нцам |
выгна́нцамі |
| М. |
выгна́нцу |
выгна́нцах |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.