Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

старыкава́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. старыку́ю старыку́ем
2-я ас. старыку́еш старыку́еце
3-я ас. старыку́е старыку́юць
Прошлы час
м. старыкава́ў старыкава́лі
ж. старыкава́ла
н. старыкава́ла
Загадны лад
2-я ас. старыку́й старыку́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час старыку́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

старыка́н

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. старыка́н старыка́ны
Р. старыка́на старыка́наў
Д. старыка́ну старыка́нам
В. старыка́на старыка́наў
Т. старыка́нам старыка́намі
М. старыка́не старыка́нах

Крыніцы: nazounik2008, tsbm1984.

Старыкі́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Старыкі́
Р. Старыко́ў
Д. Старыка́м
В. Старыкі́
Т. Старыка́мі
М. Старыка́х

стары́м-стары́

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. стары́м-стары́ стары́м-стара́я стары́м-старо́е стары́м-стары́я
Р. стары́м-старо́га стары́м-старо́й
стары́м-старо́е		 стары́м-старо́га стары́м-стары́х
Д. стары́м-старо́му стары́м-старо́й стары́м-старо́му стары́м-стары́м
В. стары́м-стары́ (неадуш.)
стары́м-старо́га (адуш.)		 стары́м-стару́ю стары́м-старо́е стары́м-стары́я (неадуш.)
стары́м-стары́х (адуш.)
Т. стары́м-стары́м стары́м-старо́й
стары́м-старо́ю		 стары́м-стары́м стары́м-стары́мі
М. стары́м-стары́м стары́м-старо́й стары́м-стары́м стары́м-стары́х

Крыніцы: piskunou2012.

Ста́рына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Ста́рына
Р. Ста́рыны
Д. Ста́рыне
В. Ста́рыну
Т. Ста́рынай
Ста́рынаю
М. Ста́рыне

Ста́рына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Ста́рына
Р. Ста́рына
Д. Ста́рыну
В. Ста́рына
Т. Ста́рынам
М. Ста́рыне

Старына́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Старына́
Р. Старыны́
Д. Старыне́
В. Старыну́
Т. Старыно́й
Старыно́ю
М. Старыне́

стары́нка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. стары́нка
Р. стары́нкі
Д. стары́нцы
В. стары́нку
Т. стары́нкай
стары́нкаю
М. стары́нцы

Крыніцы: piskunou2012.

Стары́нка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Стары́нка
Р. Стары́нкі
Д. Стары́нцы
В. Стары́нку
Т. Стары́нкай
Стары́нкаю
М. Стары́нцы

стары́нкаўскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. стары́нкаўскі стары́нкаўская стары́нкаўскае стары́нкаўскія
Р. стары́нкаўскага стары́нкаўскай
стары́нкаўскае		 стары́нкаўскага стары́нкаўскіх
Д. стары́нкаўскаму стары́нкаўскай стары́нкаўскаму стары́нкаўскім
В. стары́нкаўскі (неадуш.)
стары́нкаўскага (адуш.)		 стары́нкаўскую стары́нкаўскае стары́нкаўскія (неадуш.)
стары́нкаўскіх (адуш.)
Т. стары́нкаўскім стары́нкаўскай
стары́нкаўскаю		 стары́нкаўскім стары́нкаўскімі
М. стары́нкаўскім стары́нкаўскай стары́нкаўскім стары́нкаўскіх

Крыніцы: piskunou2012.