Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

старычы́на

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. старычы́на старычы́ны
Р. старычы́ны старычы́н
Д. старычы́ну старычы́нам
В. старычы́ну старычы́н
Т. старычы́нам старычы́намі
М. старычы́не старычы́нах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Старышо́ва

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Старышо́ва
Р. Старышо́ва
Д. Старышо́ву
В. Старышо́ва
Т. Старышо́вам
М. Старышо́ве

Ста́рышча

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Ста́рышча
Р. Ста́рышча
Д. Ста́рышчу
В. Ста́рышча
Т. Ста́рышчам
М. Ста́рышчы

Старэ́ва

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Старэ́ва
Р. Старэ́ва
Д. Старэ́ву
В. Старэ́ва
Т. Старэ́вам
М. Старэ́ве

старэ́й

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
- старэ́й найстарэ́й

Крыніцы: piskunou2012.

старэ́йшы

прыметнік, якасны, вышэйшая cтупень параўнання

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. старэ́йшы старэ́йшая старэ́йшае старэ́йшыя
Р. старэ́йшага старэ́йшай
старэ́йшае		 старэ́йшага старэ́йшых
Д. старэ́йшаму старэ́йшай старэ́йшаму старэ́йшым
В. старэ́йшы (неадуш.)
старэ́йшага (адуш.)		 старэ́йшую старэ́йшае старэ́йшыя (неадуш.)
старэ́йшых (адуш.)
Т. старэ́йшым старэ́йшай
старэ́йшаю		 старэ́йшым старэ́йшымі
М. старэ́йшым старэ́йшай старэ́йшым старэ́йшых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

старэ́йшына

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. старэ́йшына старэ́йшыны
Р. старэ́йшыны старэ́йшын
Д. старэ́йшыну старэ́йшынам
В. старэ́йшыну старэ́йшын
Т. старэ́йшынам старэ́йшынамі
М. старэ́йшыне старэ́йшынах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

старэ́йшынства

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. старэ́йшынства
Р. старэ́йшынства
Д. старэ́йшынству
В. старэ́йшынства
Т. старэ́йшынствам
М. старэ́йшынстве

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

старэ́нечкі

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. старэ́нечкі старэ́нечкая старэ́нечкае старэ́нечкія
Р. старэ́нечкага старэ́нечкай
старэ́нечкае		 старэ́нечкага старэ́нечкіх
Д. старэ́нечкаму старэ́нечкай старэ́нечкаму старэ́нечкім
В. старэ́нечкі (неадуш.)
старэ́нечкага (адуш.)		 старэ́нечкую старэ́нечкае старэ́нечкія (неадуш.)
старэ́нечкіх (адуш.)
Т. старэ́нечкім старэ́нечкай
старэ́нечкаю		 старэ́нечкім старэ́нечкімі
М. старэ́нечкім старэ́нечкай старэ́нечкім старэ́нечкіх

Крыніцы: piskunou2012.

старэ́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. старэ́нне
Р. старэ́ння
Д. старэ́нню
В. старэ́нне
Т. старэ́ннем
М. старэ́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.