старшыня́
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
старшыня́ |
старшы́ні старшыні́ |
| Р. |
старшыні́ |
старшы́нь |
| Д. |
старшыні́ |
старшы́ням |
| В. |
старшыню́ |
старшы́нь |
| Т. |
старшынё́м старшынё́й старшынё́ю |
старшы́нямі |
| М. |
старшыні́ |
старшы́нях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
старшынява́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
старшынява́нне |
| Р. |
старшынява́ння |
| Д. |
старшынява́нню |
| В. |
старшынява́нне |
| Т. |
старшынява́ннем |
| М. |
старшынява́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
старшынява́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
старшыню́ю |
старшыню́ем |
| 2-я ас. |
старшыню́еш |
старшыню́еце |
| 3-я ас. |
старшыню́е |
старшыню́юць |
| Прошлы час |
| м. |
старшынява́ў |
старшынява́лі |
| ж. |
старшынява́ла |
| н. |
старшынява́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
старшыню́й |
старшыню́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
старшыню́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
стары́
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
стары́ |
стара́я |
старо́е |
стары́я |
| Р. |
старо́га |
старо́й старо́е |
старо́га |
стары́х |
| Д. |
старо́му |
старо́й |
старо́му |
стары́м |
| В. |
стары́ (неадуш.) старо́га (адуш.) |
стару́ю |
старо́е |
стары́я (неадуш.) стары́х (адуш.) |
| Т. |
стары́м |
старо́й старо́ю |
стары́м |
стары́мі |
| М. |
стары́м |
старо́й |
стары́м |
стары́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
стары́
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
мн. |
| м. |
- |
| Н. |
стары́ |
стары́я |
| Р. |
старо́га |
стары́х |
| Д. |
старо́му |
стары́м |
| В. |
старо́га |
стары́х |
| Т. |
стары́м |
стары́мі |
| М. |
стары́м |
стары́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
стары́зна
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
стары́зна |
| Р. |
стары́зны |
| Д. |
стары́зне |
| В. |
стары́зну |
| Т. |
стары́знай стары́знаю |
| М. |
стары́зне |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
стары́знік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
стары́знік |
стары́знікі |
| Р. |
стары́зніка |
стары́знікаў |
| Д. |
стары́зніку |
стары́знікам |
| В. |
стары́зніка |
стары́знікаў |
| Т. |
стары́знікам |
стары́знікамі |
| М. |
стары́зніку |
стары́зніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
стары́зніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
стары́зніца |
стары́зніцы |
| Р. |
стары́зніцы |
стары́зніц |
| Д. |
стары́зніцы |
стары́зніцам |
| В. |
стары́зніцу |
стары́зніц |
| Т. |
стары́зніцай стары́зніцаю |
стары́зніцамі |
| М. |
стары́зніцы |
стары́зніцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
стары́зніцкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
стары́зніцкі |
стары́зніцкая |
стары́зніцкае |
стары́зніцкія |
| Р. |
стары́зніцкага |
стары́зніцкай стары́зніцкае |
стары́зніцкага |
стары́зніцкіх |
| Д. |
стары́зніцкаму |
стары́зніцкай |
стары́зніцкаму |
стары́зніцкім |
| В. |
стары́зніцкі (неадуш.) стары́зніцкага (адуш.) |
стары́зніцкую |
стары́зніцкае |
стары́зніцкія (неадуш.) стары́зніцкіх (адуш.) |
| Т. |
стары́зніцкім |
стары́зніцкай стары́зніцкаю |
стары́зніцкім |
стары́зніцкімі |
| М. |
стары́зніцкім |
стары́зніцкай |
стары́зніцкім |
стары́зніцкіх |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
стары́к
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
стары́к |
старыкі́ |
| Р. |
старыка́ |
старыко́ў |
| Д. |
старыку́ |
старыка́м |
| В. |
стары́к |
старыкі́ |
| Т. |
старыко́м |
старыка́мі |
| М. |
старыку́ |
старыка́х |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsbm1984.