Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдежзійклмнопрстуўфхцчшэюя-

асу́днасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. асу́днасць
Р. асу́днасці
Д. асу́днасці
В. асу́днасць
Т. асу́днасцю
М. асу́днасці

Крыніцы: piskunou2012.

асу́днік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. асу́днік асу́днікі
Р. асу́дніка асу́днікаў
Д. асу́дніку асу́днікам
В. асу́дніка асу́днікаў
Т. асу́днікам асу́днікамі
М. асу́дніку асу́дніках

Крыніцы: piskunou2012.

асу́дніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. асу́дніца асу́дніцы
Р. асу́дніцы асу́дніц
Д. асу́дніцы асу́дніцам
В. асу́дніцу асу́дніц
Т. асу́дніцай
асу́дніцаю		 асу́дніцамі
М. асу́дніцы асу́дніцах

Крыніцы: piskunou2012.

асу́дны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. асу́дны асу́дная асу́днае асу́дныя
Р. асу́днага асу́днай
асу́днае		 асу́днага асу́дных
Д. асу́днаму асу́днай асу́днаму асу́дным
В. асу́дны (неадуш.)
асу́днага (адуш.)		 асу́дную асу́днае асу́дныя (неадуш.)
асу́дных (адуш.)
Т. асу́дным асу́днай
асу́днаю		 асу́дным асу́днымі
М. асу́дным асу́днай асу́дным асу́дных

Крыніцы: piskunou2012.

асуме́лы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. асуме́лы асуме́лая асуме́лае асуме́лыя
Р. асуме́лага асуме́лай
асуме́лае		 асуме́лага асуме́лых
Д. асуме́ламу асуме́лай асуме́ламу асуме́лым
В. асуме́лы (неадуш.)
асуме́лага (адуш.)		 асуме́лую асуме́лае асуме́лыя (неадуш.)
асуме́лых (адуш.)
Т. асуме́лым асуме́лай
асуме́лаю		 асуме́лым асуме́лымі
М. асуме́лым асуме́лай асуме́лым асуме́лых

Крыніцы: piskunou2012.

асу́нены

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. асу́нены асу́неная асу́ненае асу́неныя
Р. асу́ненага асу́ненай
асу́ненае		 асу́ненага асу́неных
Д. асу́ненаму асу́ненай асу́ненаму асу́неным
В. асу́нены (неадуш.)
асу́ненага (адуш.)		 асу́неную асу́ненае асу́неныя (неадуш.)
асу́неных (адуш.)
Т. асу́неным асу́ненай
асу́ненаю		 асу́неным асу́ненымі
М. асу́неным асу́ненай асу́неным асу́неных

Крыніцы: piskunou2012.

асу́нены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. асу́нены асу́неная асу́ненае асу́неныя
Р. асу́ненага асу́ненай
асу́ненае		 асу́ненага асу́неных
Д. асу́ненаму асу́ненай асу́ненаму асу́неным
В. асу́нены (неадуш.)
асу́ненага (адуш.)		 асу́неную асу́ненае асу́неныя (неадуш.)
асу́неных (адуш.)
Т. асу́неным асу́ненай
асу́ненаю		 асу́неным асу́ненымі
М. асу́неным асу́ненай асу́неным асу́неных

Крыніцы: piskunou2012.

Асунсьё́н

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Асунсьё́н
Р. Асунсьё́на
Д. Асунсьё́ну
В. Асунсьё́н
Т. Асунсьё́нам
М. Асунсьё́не

асунсьё́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. асунсьё́нскі асунсьё́нская асунсьё́нскае асунсьё́нскія
Р. асунсьё́нскага асунсьё́нскай
асунсьё́нскае		 асунсьё́нскага асунсьё́нскіх
Д. асунсьё́нскаму асунсьё́нскай асунсьё́нскаму асунсьё́нскім
В. асунсьё́нскі (неадуш.)
асунсьё́нскага (адуш.)		 асунсьё́нскую асунсьё́нскае асунсьё́нскія (неадуш.)
асунсьё́нскіх (адуш.)
Т. асунсьё́нскім асунсьё́нскай
асунсьё́нскаю		 асунсьё́нскім асунсьё́нскімі
М. асунсьё́нскім асунсьё́нскай асунсьё́нскім асунсьё́нскіх

Крыніцы: piskunou2012.

асу́нута

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
асу́нута асу́нуцей -