сталакава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
сталакава́ны |
сталакава́ная |
сталакава́нае |
сталакава́ныя |
| Р. |
сталакава́нага |
сталакава́най
сталакава́нае |
сталакава́нага |
сталакава́ных |
| Д. |
сталакава́наму |
сталакава́най |
сталакава́наму |
сталакава́ным |
| В. |
сталакава́ны (неадуш.)
сталакава́нага (адуш.) |
сталакава́ную |
сталакава́нае |
сталакава́ныя (неадуш.)
сталакава́ных (адуш.) |
| Т. |
сталакава́ным |
сталакава́най
сталакава́наю |
сталакава́ным |
сталакава́нымі |
| М. |
сталакава́ным |
сталакава́най |
сталакава́ным |
сталакава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
сталакава́ць
‘аб'яднаць каго-небудзь сумеснай працай’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
сталаку́ю |
сталаку́ем |
| 2-я ас. |
сталаку́еш |
сталаку́еце |
| 3-я ас. |
сталаку́е |
сталаку́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
сталакава́ў |
сталакава́лі |
| ж. |
сталакава́ла |
| н. |
сталакава́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
сталаку́й |
сталаку́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
сталакава́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
сталакто́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сталакто́н |
сталакто́ны |
| Р. |
сталакто́на |
сталакто́наў |
| Д. |
сталакто́ну |
сталакто́нам |
| В. |
сталакто́н |
сталакто́ны |
| Т. |
сталакто́нам |
сталакто́намі |
| М. |
сталакто́не |
сталакто́нах |
Крыніцы:
piskunou2012.
сталакты́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сталакты́т |
сталакты́ты |
| Р. |
сталакты́та |
сталакты́таў |
| Д. |
сталакты́ту |
сталакты́там |
| В. |
сталакты́т |
сталакты́ты |
| Т. |
сталакты́там |
сталакты́тамі |
| М. |
сталакты́це |
сталакты́тах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
сталакты́тавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
сталакты́тавы |
сталакты́тавая |
сталакты́тавае |
сталакты́тавыя |
| Р. |
сталакты́тавага |
сталакты́тавай
сталакты́тавае |
сталакты́тавага |
сталакты́тавых |
| Д. |
сталакты́таваму |
сталакты́тавай |
сталакты́таваму |
сталакты́тавым |
| В. |
сталакты́тавы (неадуш.)
сталакты́тавага (адуш.) |
сталакты́тавую |
сталакты́тавае |
сталакты́тавыя (неадуш.)
сталакты́тавых (адуш.) |
| Т. |
сталакты́тавым |
сталакты́тавай
сталакты́таваю |
сталакты́тавым |
сталакты́тавымі |
| М. |
сталакты́тавым |
сталакты́тавай |
сталакты́тавым |
сталакты́тавых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ста́ласць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ста́ласць |
| Р. |
ста́ласці |
| Д. |
ста́ласці |
| В. |
ста́ласць |
| Т. |
ста́ласцю |
| М. |
ста́ласці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
сталаўні́к
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сталаўні́к |
сталаўнікі́ |
| Р. |
сталаўніка́ |
сталаўніко́ў |
| Д. |
сталаўніку́ |
сталаўніка́м |
| В. |
сталаўніка́ |
сталаўніко́ў |
| Т. |
сталаўніко́м |
сталаўніка́мі |
| М. |
сталаўніку́ |
сталаўніка́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
сталаўні́ца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сталаўні́ца |
сталаўні́цы |
| Р. |
сталаўні́цы |
сталаўні́ц |
| Д. |
сталаўні́цы |
сталаўні́цам |
| В. |
сталаўні́цу |
сталаўні́ц |
| Т. |
сталаўні́цай
сталаўні́цаю |
сталаўні́цамі |
| М. |
сталаўні́цы |
сталаўні́цах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
сталачы́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
сталачу́ |
стало́чым |
| 2-я ас. |
стало́чыш |
стало́чыце |
| 3-я ас. |
стало́чыць |
стало́чаць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
сталачы́ў |
сталачы́лі |
| ж. |
сталачы́ла |
| н. |
сталачы́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
сталачы́ |
сталачы́це |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
сталачы́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
сталебето́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
сталебето́н |
| Р. |
сталебето́ну |
| Д. |
сталебето́ну |
| В. |
сталебето́н |
| Т. |
сталебето́нам |
| М. |
сталебето́не |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.