стаку́пальны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
стаку́пальны |
стаку́пальная |
стаку́пальнае |
стаку́пальныя |
| Р. |
стаку́пальнага |
стаку́пальнай стаку́пальнае |
стаку́пальнага |
стаку́пальных |
| Д. |
стаку́пальнаму |
стаку́пальнай |
стаку́пальнаму |
стаку́пальным |
| В. |
стаку́пальны (неадуш.) стаку́пальнага (адуш.) |
стаку́пальную |
стаку́пальнае |
стаку́пальныя (неадуш.) стаку́пальных (адуш.) |
| Т. |
стаку́пальным |
стаку́пальнай стаку́пальнаю |
стаку́пальным |
стаку́пальнымі |
| М. |
стаку́пальным |
стаку́пальнай |
стаку́пальным |
стаку́пальных |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012.
ста́ла
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| ста́ла |
стале́й |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
сталава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
сталава́нне |
| Р. |
сталава́ння |
| Д. |
сталава́нню |
| В. |
сталава́нне |
| Т. |
сталава́ннем |
| М. |
сталава́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
сталава́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
сталу́юся |
сталу́емся |
| 2-я ас. |
сталу́ешся |
сталу́ецеся |
| 3-я ас. |
сталу́ецца |
сталу́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
сталава́ўся |
сталава́ліся |
| ж. |
сталава́лася |
| н. |
сталава́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
сталу́йся |
сталу́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
сталу́ючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
сталава́ць
‘сталаваць каго-небудзь і без прамога дапаўнення (сталаваць паводле дыеты)’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
сталу́ю |
сталу́ем |
| 2-я ас. |
сталу́еш |
сталу́еце |
| 3-я ас. |
сталу́е |
сталу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
сталава́ў |
сталава́лі |
| ж. |
сталава́ла |
| н. |
сталава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
сталу́й |
сталу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
сталу́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
сталагмі́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сталагмі́т |
сталагмі́ты |
| Р. |
сталагмі́та |
сталагмі́таў |
| Д. |
сталагмі́ту |
сталагмі́там |
| В. |
сталагмі́т |
сталагмі́ты |
| Т. |
сталагмі́там |
сталагмі́тамі |
| М. |
сталагмі́це |
сталагмі́тах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
сталагмі́тавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
сталагмі́тавы |
сталагмі́тавая |
сталагмі́тавае |
сталагмі́тавыя |
| Р. |
сталагмі́тавага |
сталагмі́тавай сталагмі́тавае |
сталагмі́тавага |
сталагмі́тавых |
| Д. |
сталагмі́таваму |
сталагмі́тавай |
сталагмі́таваму |
сталагмі́тавым |
| В. |
сталагмі́тавы (неадуш.) сталагмі́тавага (адуш.) |
сталагмі́тавую |
сталагмі́тавае |
сталагмі́тавыя (неадуш.) сталагмі́тавых (адуш.) |
| Т. |
сталагмі́тавым |
сталагмі́тавай сталагмі́таваю |
сталагмі́тавым |
сталагмі́тавымі |
| М. |
сталагмі́тавым |
сталагмі́тавай |
сталагмі́тавым |
сталагмі́тавых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
сталагмо́метр
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сталагмо́метр |
сталагмо́метры |
| Р. |
сталагмо́метра |
сталагмо́метраў |
| Д. |
сталагмо́метру |
сталагмо́метрам |
| В. |
сталагмо́метр |
сталагмо́метры |
| Т. |
сталагмо́метрам |
сталагмо́метрамі |
| М. |
сталагмо́метры |
сталагмо́метрах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
сталагна́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сталагна́т |
сталагна́ты |
| Р. |
сталагна́та |
сталагна́таў |
| Д. |
сталагна́ту |
сталагна́там |
| В. |
сталагна́т |
сталагна́ты |
| Т. |
сталагна́там |
сталагна́тамі |
| М. |
сталагна́це |
сталагна́тах |
Крыніцы:
piskunou2012.