сталаўні́к
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| сталаўні́к | сталаўнікі́ | |
| сталаўніка́ | сталаўніко́ў | |
| сталаўніку́ | сталаўніка́м | |
| сталаўніка́ | сталаўніко́ў | |
| сталаўніко́м | сталаўніка́мі | |
| сталаўніку́ | сталаўніка́х |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)