спрафілява́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спрафілява́ны |
спрафілява́ная |
спрафілява́нае |
спрафілява́ныя |
| Р. |
спрафілява́нага |
спрафілява́най
спрафілява́нае |
спрафілява́нага |
спрафілява́ных |
| Д. |
спрафілява́наму |
спрафілява́най |
спрафілява́наму |
спрафілява́ным |
| В. |
спрафілява́ны (неадуш.)
спрафілява́нага (адуш.) |
спрафілява́ную |
спрафілява́нае |
спрафілява́ныя (неадуш.)
спрафілява́ных (адуш.) |
| Т. |
спрафілява́ным |
спрафілява́най
спрафілява́наю |
спрафілява́ным |
спрафілява́нымі |
| М. |
спрафілява́ным |
спрафілява́най |
спрафілява́ным |
спрафілява́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012.
спрафілява́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спрафілява́ны |
спрафілява́ная |
спрафілява́нае |
спрафілява́ныя |
| Р. |
спрафілява́нага |
спрафілява́най
спрафілява́нае |
спрафілява́нага |
спрафілява́ных |
| Д. |
спрафілява́наму |
спрафілява́най |
спрафілява́наму |
спрафілява́ным |
| В. |
спрафілява́ны (неадуш.)
спрафілява́нага (адуш.) |
спрафілява́ную |
спрафілява́нае |
спрафілява́ныя (неадуш.)
спрафілява́ных (адуш.) |
| Т. |
спрафілява́ным |
спрафілява́най
спрафілява́наю |
спрафілява́ным |
спрафілява́нымі |
| М. |
спрафілява́ным |
спрафілява́най |
спрафілява́ным |
спрафілява́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012.
спрафілява́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спрафілю́ю |
спрафілю́ем |
| 2-я ас. |
спрафілю́еш |
спрафілю́еце |
| 3-я ас. |
спрафілю́е |
спрафілю́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
спрафілява́ў |
спрафілява́лі |
| ж. |
спрафілява́ла |
| н. |
спрафілява́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
спрафілю́й |
спрафілю́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
спрафілява́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
спра́хлы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спра́хлы |
спра́хлая |
спра́хлае |
спра́хлыя |
| Р. |
спра́хлага |
спра́хлай
спра́хлае |
спра́хлага |
спра́хлых |
| Д. |
спра́хламу |
спра́хлай |
спра́хламу |
спра́хлым |
| В. |
спра́хлы (неадуш.)
спра́хлага (адуш.) |
спра́хлую |
спра́хлае |
спра́хлыя (неадуш.)
спра́хлых (адуш.) |
| Т. |
спра́хлым |
спра́хлай
спра́хлаю |
спра́хлым |
спра́хлымі |
| М. |
спра́хлым |
спра́хлай |
спра́хлым |
спра́хлых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спра́хнуць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
спра́хне |
спра́хнуць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
спра́х
спра́хнуў |
спра́хлі
спра́хнулі |
| ж. |
спра́хла
спра́хнула |
| н. |
спра́хла
спра́хнула |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спрацава́на
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| спрацава́на |
- |
- |
спрацава́насць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
спрацава́насць |
| Р. |
спрацава́насці |
| Д. |
спрацава́насці |
| В. |
спрацава́насць |
| Т. |
спрацава́насцю |
| М. |
спрацава́насці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спрацава́ны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спрацава́ны |
спрацава́ная |
спрацава́нае |
спрацава́ныя |
| Р. |
спрацава́нага |
спрацава́най
спрацава́нае |
спрацава́нага |
спрацава́ных |
| Д. |
спрацава́наму |
спрацава́най |
спрацава́наму |
спрацава́ным |
| В. |
спрацава́ны (неадуш.)
спрацава́нага (адуш.) |
спрацава́ную |
спрацава́нае |
спрацава́ныя (неадуш.)
спрацава́ных (адуш.) |
| Т. |
спрацава́ным |
спрацава́най
спрацава́наю |
спрацава́ным |
спрацава́нымі |
| М. |
спрацава́ным |
спрацава́най |
спрацава́ным |
спрацава́ных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спрацава́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спрацава́ны |
спрацава́ная |
спрацава́нае |
спрацава́ныя |
| Р. |
спрацава́нага |
спрацава́най
спрацава́нае |
спрацава́нага |
спрацава́ных |
| Д. |
спрацава́наму |
спрацава́най |
спрацава́наму |
спрацава́ным |
| В. |
спрацава́ны (неадуш.)
спрацава́нага (адуш.) |
спрацава́ную |
спрацава́нае |
спрацава́ныя (неадуш.)
спрацава́ных (адуш.) |
| Т. |
спрацава́ным |
спрацава́най
спрацава́наю |
спрацава́ным |
спрацава́нымі |
| М. |
спрацава́ным |
спрацава́най |
спрацава́ным |
спрацава́ных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спрацава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спрацава́ны |
спрацава́ная |
спрацава́нае |
спрацава́ныя |
| Р. |
спрацава́нага |
спрацава́най
спрацава́нае |
спрацава́нага |
спрацава́ных |
| Д. |
спрацава́наму |
спрацава́най |
спрацава́наму |
спрацава́ным |
| В. |
спрацава́ны (неадуш.)
спрацава́нага (адуш.) |
спрацава́ную |
спрацава́нае |
спрацава́ныя (неадуш.)
спрацава́ных (адуш.) |
| Т. |
спрацава́ным |
спрацава́най
спрацава́наю |
спрацава́ным |
спрацава́нымі |
| М. |
спрацава́ным |
спрацава́най |
спрацава́ным |
спрацава́ных |
Кароткая форма: спрацава́на.
Крыніцы:
piskunou2012.