Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

спраўля́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. спраўля́ны спраўля́ная спраўля́нае спраўля́ныя
Р. спраўля́нага спраўля́най
спраўля́нае		 спраўля́нага спраўля́ных
Д. спраўля́наму спраўля́най спраўля́наму спраўля́ным
В. спраўля́ны (неадуш.)
спраўля́нага (адуш.)		 спраўля́ную спраўля́нае спраўля́ныя (неадуш.)
спраўля́ных (адуш.)
Т. спраўля́ным спраўля́най
спраўля́наю		 спраўля́ным спраўля́нымі
М. спраўля́ным спраўля́най спраўля́ным спраўля́ных

Крыніцы: piskunou2012.

спраўля́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. спраўля́юся спраўля́емся
2-я ас. спраўля́ешся спраўля́ецеся
3-я ас. спраўля́ецца спраўля́юцца
Прошлы час
м. спраўля́ўся спраўля́ліся
ж. спраўля́лася
н. спраўля́лася
Загадны лад
2-я ас. спраўля́йся спраўля́йцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час спраўля́ючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спраўля́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. спраўля́ю спраўля́ем
2-я ас. спраўля́еш спраўля́еце
3-я ас. спраўля́е спраўля́юць
Прошлы час
м. спраўля́ў спраўля́лі
ж. спраўля́ла
н. спраўля́ла
Загадны лад
2-я ас. спраўля́й спраўля́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час спраўля́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спра́ўна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
спра́ўна спраўне́й найспраўне́й

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

спра́ўнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. спра́ўнасць
Р. спра́ўнасці
Д. спра́ўнасці
В. спра́ўнасць
Т. спра́ўнасцю
М. спра́ўнасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спраўне́йшы

прыметнік, якасны, вышэйшая cтупень параўнання

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. спраўне́йшы спраўне́йшая спраўне́йшае спраўне́йшыя
Р. спраўне́йшага спраўне́йшай
спраўне́йшае		 спраўне́йшага спраўне́йшых
Д. спраўне́йшаму спраўне́йшай спраўне́йшаму спраўне́йшым
В. спраўне́йшы (неадуш.)
спраўне́йшага (адуш.)		 спраўне́йшую спраўне́йшае спраўне́йшыя (неадуш.)
спраўне́йшых (адуш.)
Т. спраўне́йшым спраўне́йшай
спраўне́йшаю		 спраўне́йшым спраўне́йшымі
М. спраўне́йшым спраўне́йшай спраўне́йшым спраўне́йшых

Крыніцы: piskunou2012.

спра́ўненька

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
спра́ўненька - -

Крыніцы: piskunou2012.

спра́ўненькі

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. спра́ўненькі спра́ўненькая спра́ўненькае спра́ўненькія
Р. спра́ўненькага спра́ўненькай
спра́ўненькае		 спра́ўненькага спра́ўненькіх
Д. спра́ўненькаму спра́ўненькай спра́ўненькаму спра́ўненькім
В. спра́ўненькі (неадуш.)
спра́ўненькага (адуш.)		 спра́ўненькую спра́ўненькае спра́ўненькія (неадуш.)
спра́ўненькіх (адуш.)
Т. спра́ўненькім спра́ўненькай
спра́ўненькаю		 спра́ўненькім спра́ўненькімі
М. спра́ўненькім спра́ўненькай спра́ўненькім спра́ўненькіх

Крыніцы: piskunou2012.

спра́ўнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. спра́ўнік спра́ўнікі
Р. спра́ўніка спра́ўнікаў
Д. спра́ўніку спра́ўнікам
В. спра́ўніка спра́ўнікаў
Т. спра́ўнікам спра́ўнікамі
М. спра́ўніку спра́ўніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

спра́ўны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. спра́ўны спра́ўная спра́ўнае спра́ўныя
Р. спра́ўнага спра́ўнай
спра́ўнае		 спра́ўнага спра́ўных
Д. спра́ўнаму спра́ўнай спра́ўнаму спра́ўным
В. спра́ўны (неадуш.)
спра́ўнага (адуш.)		 спра́ўную спра́ўнае спра́ўныя (неадуш.)
спра́ўных (адуш.)
Т. спра́ўным спра́ўнай
спра́ўнаю		 спра́ўным спра́ўнымі
М. спра́ўным спра́ўнай спра́ўным спра́ўных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.