Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

спра́ўджванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. спра́ўджванне
Р. спра́ўджвання
Д. спра́ўджванню
В. спра́ўджванне
Т. спра́ўджваннем
М. спра́ўджванні

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, tsblm1996.

спра́ўджвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. спра́ўджваецца спра́ўджваюцца
Прошлы час
м. спра́ўджваўся спра́ўджваліся
ж. спра́ўджвалася
н. спра́ўджвалася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спра́ўджваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. спра́ўджваю спра́ўджваем
2-я ас. спра́ўджваеш спра́ўджваеце
3-я ас. спра́ўджвае спра́ўджваюць
Прошлы час
м. спра́ўджваў спра́ўджвалі
ж. спра́ўджвала
н. спра́ўджвала
Загадны лад
2-я ас. спра́ўджвай спра́ўджвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час спра́ўджваючы

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спра́ўдзіцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. спра́ўдзіцца спра́ўдзяцца
Прошлы час
м. спра́ўдзіўся спра́ўдзіліся
ж. спра́ўдзілася
н. спра́ўдзілася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спра́ўдзіць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. спра́ўджу спра́ўдзім
2-я ас. спра́ўдзіш спра́ўдзіце
3-я ас. спра́ўдзіць спра́ўдзяць
Прошлы час
м. спра́ўдзіў спра́ўдзілі
ж. спра́ўдзіла
н. спра́ўдзіла
Загадны лад
2-я ас. спра́ўдзі спра́ўдзіце
Дзеепрыслоўе
прош. час спра́ўдзіўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спра́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. спра́ўка
Р. спра́ўкі
Д. спра́ўцы
В. спра́ўку
Т. спра́ўкай
спра́ўкаю
М. спра́ўцы

Крыніцы: piskunou2012.

спра́ўлены

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. спра́ўлены спра́ўленая спра́ўленае спра́ўленыя
Р. спра́ўленага спра́ўленай
спра́ўленае
спра́ўленага спра́ўленых
Д. спра́ўленаму спра́ўленай спра́ўленаму спра́ўленым
В. спра́ўлены (неадуш.)
спра́ўленага (адуш.)
спра́ўленую спра́ўленае спра́ўленыя (неадуш.)
спра́ўленых (адуш.)
Т. спра́ўленым спра́ўленай
спра́ўленаю
спра́ўленым спра́ўленымі
М. спра́ўленым спра́ўленай спра́ўленым спра́ўленых

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

спра́ўлены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. спра́ўлены спра́ўленая спра́ўленае спра́ўленыя
Р. спра́ўленага спра́ўленай
спра́ўленае
спра́ўленага спра́ўленых
Д. спра́ўленаму спра́ўленай спра́ўленаму спра́ўленым
В. спра́ўлены (неадуш.)
спра́ўленага (адуш.)
спра́ўленую спра́ўленае спра́ўленыя (неадуш.)
спра́ўленых (адуш.)
Т. спра́ўленым спра́ўленай
спра́ўленаю
спра́ўленым спра́ўленымі
М. спра́ўленым спра́ўленай спра́ўленым спра́ўленых

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

спраўля́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. спраўля́нне
Р. спраўля́ння
Д. спраўля́нню
В. спраўля́нне
Т. спраўля́ннем
М. спраўля́нні

Крыніцы: piskunou2012.

спраўля́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. спраўля́ны спраўля́ная спраўля́нае спраўля́ныя
Р. спраўля́нага спраўля́най
спраўля́нае
спраўля́нага спраўля́ных
Д. спраўля́наму спраўля́най спраўля́наму спраўля́ным
В. спраўля́ны (неадуш.)
спраўля́нага (адуш.)
спраўля́ную спраўля́нае спраўля́ныя (неадуш.)
спраўля́ных (адуш.)
Т. спраўля́ным спраўля́най
спраўля́наю
спраўля́ным спраўля́нымі
М. спраўля́ным спраўля́най спраўля́ным спраўля́ных

Крыніцы: piskunou2012.