Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

пафардыба́чыцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. пафардыба́чуся пафардыба́чымся
2-я ас. пафардыба́чышся пафардыба́чыцеся
3-я ас. пафардыба́чыцца пафардыба́чацца
Прошлы час
м. пафардыба́чыўся пафардыба́чыліся
ж. пафардыба́чылася
н. пафардыба́чылася
Загадны лад
2-я ас. пафардыба́чся пафардыба́чцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час пафардыба́чыўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

пафарсі́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. пафаршу́ пафарсі́м
2-я ас. пафарсі́ш пафарсіце́
3-я ас. пафарсі́ць пафарся́ць
Прошлы час
м. пафарсі́ў пафарсі́лі
ж. пафарсі́ла
н. пафарсі́ла
Загадны лад
2-я ас. пафарсі́ пафарсі́це
Дзеепрыслоўе
прош. час пафарсі́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

пафарту́ніць

‘пашанцаваць’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. пафарту́ніць -
Прошлы час
м. - -
ж. -
н. пафарту́ніла
Дзеепрыслоўе
прош. час пафарту́ніўшы

Крыніцы: piskunou2012.

пафарці́ць

‘пашанцаваць’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. пафарці́ць -
Прошлы час
м. - -
ж. -
н. пафарці́ла

Крыніцы: piskunou2012.

па́фас

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. па́фас
Р. па́фасу
Д. па́фасу
В. па́фас
Т. па́фасам
М. па́фасе

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

пафасна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
пафасна пафасней -

Крыніцы: piskunou2012.

па́фаснасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. па́фаснасць
Р. па́фаснасці
Д. па́фаснасці
В. па́фаснасць
Т. па́фаснасцю
М. па́фаснасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

па́фасны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. па́фасны па́фасная па́фаснае па́фасныя
Р. па́фаснага па́фаснай
па́фаснае
па́фаснага па́фасных
Д. па́фаснаму па́фаснай па́фаснаму па́фасным
В. па́фасны (неадуш.)
па́фаснага (адуш.)
па́фасную па́фаснае па́фасныя (неадуш.)
па́фасных (адуш.)
Т. па́фасным па́фаснай
па́фаснаю
па́фасным па́фаснымі
М. па́фасным па́фаснай па́фасным па́фасных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

па́фасны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. па́фасны па́фасная па́фаснае па́фасныя
Р. па́фаснага па́фаснай
па́фаснае
па́фаснага па́фасных
Д. па́фаснаму па́фаснай па́фаснаму па́фасным
В. па́фасны (неадуш.)
па́фаснага (адуш.)
па́фасную па́фаснае па́фасныя (неадуш.)
па́фасных (адуш.)
Т. па́фасным па́фаснай
па́фаснаю
па́фасным па́фаснымі
М. па́фасным па́фаснай па́фасным па́фасных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

пафасо́ніць

‘пафарсіць’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. пафасо́ню пафасо́нім
2-я ас. пафасо́ніш пафасо́ніце
3-я ас. пафасо́ніць пафасо́няць
Прошлы час
м. пафасо́ніў пафасо́нілі
ж. пафасо́ніла
н. пафасо́ніла
Загадны лад
2-я ас. пафасо́нь пафасо́ньце
Дзеепрыслоўе
прош. час пафасо́ніўшы

Крыніцы: piskunou2012.