Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

аспірынападо́бны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	аспірынападо́бны	аспірынападо́бная	аспірынападо́бнае	аспірынападо́бныя
Р.	аспірынападо́бнага	аспірынападо́бнай аспірынападо́бнае	аспірынападо́бнага	аспірынападо́бных
Д.	аспірынападо́бнаму	аспірынападо́бнай	аспірынападо́бнаму	аспірынападо́бным
В.	аспірынападо́бны (неадуш.) аспірынападо́бнага (адуш.)	аспірынападо́бную	аспірынападо́бнае	аспірынападо́бныя (неадуш.) аспірынападо́бных (адуш.)
Т.	аспірынападо́бным	аспірынападо́бнай аспірынападо́бнаю	аспірынападо́бным	аспірынападо́бнымі
М.	аспірынападо́бным	аспірынападо́бнай	аспірынападо́бным	аспірынападо́бных

Крыніцы: piskunou2012.

аспіры́нчык

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

аспрэ́чанне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

аспрэ́чаны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	аспрэ́чаны	аспрэ́чаная	аспрэ́чанае	аспрэ́чаныя
Р.	аспрэ́чанага	аспрэ́чанай аспрэ́чанае	аспрэ́чанага	аспрэ́чаных
Д.	аспрэ́чанаму	аспрэ́чанай	аспрэ́чанаму	аспрэ́чаным
В.	аспрэ́чаны (неадуш.) аспрэ́чанага (адуш.)	аспрэ́чаную	аспрэ́чанае	аспрэ́чаныя (неадуш.) аспрэ́чаных (адуш.)
Т.	аспрэ́чаным	аспрэ́чанай аспрэ́чанаю	аспрэ́чаным	аспрэ́чанымі
М.	аспрэ́чаным	аспрэ́чанай	аспрэ́чаным	аспрэ́чаных

Крыніцы: piskunou2012.

аспрэ́чаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	аспрэ́чаны	аспрэ́чаная	аспрэ́чанае	аспрэ́чаныя
Р.	аспрэ́чанага	аспрэ́чанай аспрэ́чанае	аспрэ́чанага	аспрэ́чаных
Д.	аспрэ́чанаму	аспрэ́чанай	аспрэ́чанаму	аспрэ́чаным
В.	аспрэ́чаны (неадуш.) аспрэ́чанага (адуш.)	аспрэ́чаную	аспрэ́чанае	аспрэ́чаныя (неадуш.) аспрэ́чаных (адуш.)
Т.	аспрэ́чаным	аспрэ́чанай аспрэ́чанаю	аспрэ́чаным	аспрэ́чанымі
М.	аспрэ́чаным	аспрэ́чанай	аспрэ́чаным	аспрэ́чаных

Кароткая форма: аспрэ́чана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

аспрэчвальны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	аспрэчвальны	аспрэчвальная	аспрэчвальнае	аспрэчвальныя
Р.	аспрэчвальнага	аспрэчвальнай аспрэчвальнае	аспрэчвальнага	аспрэчвальных
Д.	аспрэчвальнаму	аспрэчвальнай	аспрэчвальнаму	аспрэчвальным
В.	аспрэчвальны аспрэчвальнага	аспрэчвальную	аспрэчвальнае	аспрэчвальныя
Т.	аспрэчвальным	аспрэчвальнай аспрэчвальнаю	аспрэчвальным	аспрэчвальнымі
М.	аспрэчвальным	аспрэчвальнай	аспрэчвальным	аспрэчвальных

аспрэ́чванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

аспрэ́чвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

аспрэ́чваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

аспрэ́чны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	аспрэ́чны	аспрэ́чная	аспрэ́чнае	аспрэ́чныя
Р.	аспрэ́чнага	аспрэ́чнай аспрэ́чнае	аспрэ́чнага	аспрэ́чных
Д.	аспрэ́чнаму	аспрэ́чнай	аспрэ́чнаму	аспрэ́чным
В.	аспрэ́чны (неадуш.) аспрэ́чнага (адуш.)	аспрэ́чную	аспрэ́чнае	аспрэ́чныя (неадуш.) аспрэ́чных (адуш.)
Т.	аспрэ́чным	аспрэ́чнай аспрэ́чнаю	аспрэ́чным	аспрэ́чнымі
М.	аспрэ́чным	аспрэ́чнай	аспрэ́чным	аспрэ́чных

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum