Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

асму́жана

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
асму́жана	-	-

асму́жанасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

асму́жана-гара́чы

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	асму́жана-гара́чы	асму́жана-гара́чая	асму́жана-гара́чае	асму́жана-гара́чыя
Р.	асму́жана-гара́чага	асму́жана-гара́чай асму́жана-гара́чае	асму́жана-гара́чага	асму́жана-гара́чых
Д.	асму́жана-гара́чаму	асму́жана-гара́чай	асму́жана-гара́чаму	асму́жана-гара́чым
В.	асму́жана-гара́чы (неадуш.) асму́жана-гара́чага (адуш.)	асму́жана-гара́чую	асму́жана-гара́чае	асму́жана-гара́чыя (неадуш.) асму́жана-гара́чых (адуш.)
Т.	асму́жана-гара́чым	асму́жана-гара́чай асму́жана-гара́чаю	асму́жана-гара́чым	асму́жана-гара́чымі
М.	асму́жана-гара́чым	асму́жана-гара́чай	асму́жана-гара́чым	асму́жана-гара́чых

Крыніцы: piskunou2012.

асму́жана-сі́ні

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	асму́жана-сі́ні	асму́жана-сі́няя	асму́жана-сі́няе	асму́жана-сі́нія
Р.	асму́жана-сі́няга	асму́жана-сі́няй асму́жана-сі́няе	асму́жана-сі́няга	асму́жана-сі́ніх
Д.	асму́жана-сі́няму	асму́жана-сі́няй	асму́жана-сі́няму	асму́жана-сі́нім
В.	асму́жана-сі́ні (неадуш.) асму́жана-сі́няга (адуш.)	асму́жана-сі́нюю	асму́жана-сі́няе	асму́жана-сі́нія (неадуш.) асму́жана-сі́ніх (адуш.)
Т.	асму́жана-сі́нім	асму́жана-сі́няй асму́жана-сі́няю	асму́жана-сі́нім	асму́жана-сі́німі
М.	асму́жана-сі́нім	асму́жана-сі́няй	асму́жана-сі́нім	асму́жана-сі́ніх

Крыніцы: piskunou2012.

асму́жаны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	асму́жаны	асму́жаная	асму́жанае	асму́жаныя
Р.	асму́жанага	асму́жанай асму́жанае	асму́жанага	асму́жаных
Д.	асму́жанаму	асму́жанай	асму́жанаму	асму́жаным
В.	асму́жаны (неадуш.) асму́жанага (адуш.)	асму́жаную	асму́жанае	асму́жаныя (неадуш.) асму́жаных (адуш.)
Т.	асму́жаным	асму́жанай асму́жанаю	асму́жаным	асму́жанымі
М.	асму́жаным	асму́жанай	асму́жаным	асму́жаных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

асму́жаны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	асму́жаны	асму́жаная	асму́жанае	асму́жаныя
Р.	асму́жанага	асму́жанай асму́жанае	асму́жанага	асму́жаных
Д.	асму́жанаму	асму́жанай	асму́жанаму	асму́жаным
В.	асму́жаны (неадуш.) асму́жанага (адуш.)	асму́жаную	асму́жанае	асму́жаныя (неадуш.) асму́жаных (адуш.)
Т.	асму́жаным	асму́жанай асму́жанаю	асму́жаным	асму́жанымі
М.	асму́жаным	асму́жанай	асму́жаным	асму́жаных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

асму́жаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	асму́жаны	асму́жаная	асму́жанае	асму́жаныя
Р.	асму́жанага	асму́жанай асму́жанае	асму́жанага	асму́жаных
Д.	асму́жанаму	асму́жанай	асму́жанаму	асму́жаным
В.	асму́жаны (неадуш.) асму́жанага (адуш.)	асму́жаную	асму́жанае	асму́жаныя (неадуш.) асму́жаных (адуш.)
Т.	асму́жаным	асму́жанай асму́жанаю	асму́жаным	асму́жанымі
М.	асму́жаным	асму́жанай	асму́жаным	асму́жаных

Кароткая форма: асму́жана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

асму́жлівы

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	асму́жлівы	асму́жлівая	асму́жлівае	асму́жлівыя
Р.	асму́жлівага	асму́жлівай асму́жлівае	асму́жлівага	асму́жлівых
Д.	асму́жліваму	асму́жлівай	асму́жліваму	асму́жлівым
В.	асму́жлівы (неадуш.) асму́жлівага (адуш.)	асму́жлівую	асму́жлівае	асму́жлівыя (неадуш.) асму́жлівых (адуш.)
Т.	асму́жлівым	асму́жлівай асму́жліваю	асму́жлівым	асму́жлівымі
М.	асму́жлівым	асму́жлівай	асму́жлівым	асму́жлівых

Крыніцы: piskunou2012.

асмужы́ць

дзеяслоў, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Асмэ́ра

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Verbum