выро́шчванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
выро́шчванне |
| Р. |
выро́шчвання |
| Д. |
выро́шчванню |
| В. |
выро́шчванне |
| Т. |
выро́шчваннем |
| М. |
выро́шчванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
выро́шчвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
выро́шчваецца |
выро́шчваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
выро́шчваўся |
выро́шчваліся |
| ж. |
выро́шчвалася |
| н. |
выро́шчвалася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
выро́шчваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
выро́шчваю |
выро́шчваем |
| 2-я ас. |
выро́шчваеш |
выро́шчваеце |
| 3-я ас. |
выро́шчвае |
выро́шчваюць |
| Прошлы час |
| м. |
выро́шчваў |
выро́шчвалі |
| ж. |
выро́шчвала |
| н. |
выро́шчвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
выро́шчвай |
выро́шчвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
выро́шчваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вы́руб
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вы́руб |
вы́рубы |
| Р. |
вы́рубу |
вы́рубаў |
| Д. |
вы́рубу |
вы́рубам |
| В. |
вы́руб |
вы́рубы |
| Т. |
вы́рубам |
вы́рубамі |
| М. |
вы́рубе |
вы́рубах |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
выруба́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
выруба́ю |
выруба́ем |
| 2-я ас. |
выруба́еш |
выруба́еце |
| 3-я ас. |
выруба́е |
выруба́юць |
| Прошлы час |
| м. |
выруба́ў |
выруба́лі |
| ж. |
выруба́ла |
| н. |
выруба́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
выруба́й |
выруба́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
выруба́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вы́рубіць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́рублю |
вы́рубім |
| 2-я ас. |
вы́рубіш |
вы́рубіце |
| 3-я ас. |
вы́рубіць |
вы́рубяць |
| Прошлы час |
| м. |
вы́рубіў |
вы́рубілі |
| ж. |
вы́рубіла |
| н. |
вы́рубіла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вы́рубі |
вы́рубіце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
вы́рубіўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вы́рубка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вы́рубка |
вы́рубкі |
| Р. |
вы́рубкі |
вы́рубак |
| Д. |
вы́рубцы |
вы́рубкам |
| В. |
вы́рубку |
вы́рубкі |
| Т. |
вы́рубкай вы́рубкаю |
вы́рубкамі |
| М. |
вы́рубцы |
вы́рубках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вы́рублены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вы́рублены |
вы́рубленая |
вы́рубленае |
вы́рубленыя |
| Р. |
вы́рубленага |
вы́рубленай вы́рубленае |
вы́рубленага |
вы́рубленых |
| Д. |
вы́рубленаму |
вы́рубленай |
вы́рубленаму |
вы́рубленым |
| В. |
вы́рублены (неадуш.) вы́рубленага (адуш.) |
вы́рубленую |
вы́рубленае |
вы́рубленыя (неадуш.) вы́рубленых (адуш.) |
| Т. |
вы́рубленым |
вы́рубленай вы́рубленаю |
вы́рубленым |
вы́рубленымі |
| М. |
вы́рубленым |
вы́рубленай |
вы́рубленым |
вы́рубленых |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
вы́рублены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вы́рублены |
вы́рубленая |
вы́рубленае |
вы́рубленыя |
| Р. |
вы́рубленага |
вы́рубленай вы́рубленае |
вы́рубленага |
вы́рубленых |
| Д. |
вы́рубленаму |
вы́рубленай |
вы́рубленаму |
вы́рубленым |
| В. |
вы́рублены (неадуш.) вы́рубленага (адуш.) |
вы́рубленую |
вы́рубленае |
вы́рубленыя (неадуш.) вы́рубленых (адуш.) |
| Т. |
вы́рубленым |
вы́рубленай вы́рубленаю |
вы́рубленым |
вы́рубленымі |
| М. |
вы́рубленым |
вы́рубленай |
вы́рубленым |
вы́рубленых |
Кароткая форма: вы́рублена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.