Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

свяшчэннапаку́тнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

	адз.	мн.
Н.	свяшчэннапаку́тнік	свяшчэннапаку́тнікі
Р.	свяшчэннапаку́тніка	свяшчэннапаку́тнікаў
Д.	свяшчэннапаку́тніку	свяшчэннапаку́тнікам
В.	свяшчэннапаку́тніка	свяшчэннапаку́тнікаў
Т.	свяшчэннапаку́тнікам	свяшчэннапаку́тнікамі
М.	свяшчэннапаку́тніку	свяшчэннапаку́тніках

Крыніцы: piskunou2012.

свяшчэннапаку́тніцкі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	свяшчэннапаку́тніцкі	свяшчэннапаку́тніцкая	свяшчэннапаку́тніцкае	свяшчэннапаку́тніцкія
Р.	свяшчэннапаку́тніцкага	свяшчэннапаку́тніцкай свяшчэннапаку́тніцкае	свяшчэннапаку́тніцкага	свяшчэннапаку́тніцкіх
Д.	свяшчэннапаку́тніцкаму	свяшчэннапаку́тніцкай	свяшчэннапаку́тніцкаму	свяшчэннапаку́тніцкім
В.	свяшчэннапаку́тніцкі (неадуш.) свяшчэннапаку́тніцкага (адуш.)	свяшчэннапаку́тніцкую	свяшчэннапаку́тніцкае	свяшчэннапаку́тніцкія (неадуш.) свяшчэннапаку́тніцкіх (адуш.)
Т.	свяшчэннапаку́тніцкім	свяшчэннапаку́тніцкай свяшчэннапаку́тніцкаю	свяшчэннапаку́тніцкім	свяшчэннапаку́тніцкімі
М.	свяшчэннапаку́тніцкім	свяшчэннапаку́тніцкай	свяшчэннапаку́тніцкім	свяшчэннапаку́тніцкіх

Крыніцы: piskunou2012.

свяшчэннаслужы́цель

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

	адз.	мн.
Н.	свяшчэннаслужы́цель	свяшчэннаслужы́целі
Р.	свяшчэннаслужы́целя	свяшчэннаслужы́целяў
Д.	свяшчэннаслужы́целю	свяшчэннаслужы́целям
В.	свяшчэннаслужы́целя	свяшчэннаслужы́целяў
Т.	свяшчэннаслужы́целем	свяшчэннаслужы́целямі
М.	свяшчэннаслужы́целю	свяшчэннаслужы́целях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

свяшчэннаслужы́цельскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	свяшчэннаслужы́цельскі	свяшчэннаслужы́цельская	свяшчэннаслужы́цельскае	свяшчэннаслужы́цельскія
Р.	свяшчэннаслужы́цельскага	свяшчэннаслужы́цельскай свяшчэннаслужы́цельскае	свяшчэннаслужы́цельскага	свяшчэннаслужы́цельскіх
Д.	свяшчэннаслужы́цельскаму	свяшчэннаслужы́цельскай	свяшчэннаслужы́цельскаму	свяшчэннаслужы́цельскім
В.	свяшчэннаслужы́цельскі	свяшчэннаслужы́цельскую	свяшчэннаслужы́цельскае	свяшчэннаслужы́цельскія
Т.	свяшчэннаслужы́цельскім	свяшчэннаслужы́цельскай свяшчэннаслужы́цельскаю	свяшчэннаслужы́цельскім	свяшчэннаслужы́цельскімі
М.	свяшчэннаслужы́цельскім	свяшчэннаслужы́цельскай	свяшчэннаслужы́цельскім	свяшчэннаслужы́цельскіх

Крыніцы: tsblm1996.

свяшчэннаслужэ́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

	адз.
Н.	свяшчэннаслужэ́нне
Р.	свяшчэннаслужэ́ння
Д.	свяшчэннаслужэ́нню
В.	свяшчэннаслужэ́нне
Т.	свяшчэннаслужэ́ннем
М.	свяшчэннаслужэ́нні

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

свяшчэ́ннасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

	адз.
Н.	свяшчэ́ннасць
Р.	свяшчэ́ннасці
Д.	свяшчэ́ннасці
В.	свяшчэ́ннасць
Т.	свяшчэ́ннасцю
М.	свяшчэ́ннасці

Крыніцы: piskunou2012.

свяшчэ́ннік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

	адз.	мн.
Н.	свяшчэ́ннік	свяшчэ́ннікі
Р.	свяшчэ́нніка	свяшчэ́ннікаў
Д.	свяшчэ́нніку	свяшчэ́ннікам
В.	свяшчэ́нніка	свяшчэ́ннікаў
Т.	свяшчэ́ннікам	свяшчэ́ннікамі
М.	свяшчэ́нніку	свяшчэ́нніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

свяшчэ́нніцкі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	свяшчэ́нніцкі	свяшчэ́нніцкая	свяшчэ́нніцкае	свяшчэ́нніцкія
Р.	свяшчэ́нніцкага	свяшчэ́нніцкай свяшчэ́нніцкае	свяшчэ́нніцкага	свяшчэ́нніцкіх
Д.	свяшчэ́нніцкаму	свяшчэ́нніцкай	свяшчэ́нніцкаму	свяшчэ́нніцкім
В.	свяшчэ́нніцкі (неадуш.) свяшчэ́нніцкага (адуш.)	свяшчэ́нніцкую	свяшчэ́нніцкае	свяшчэ́нніцкія (неадуш.) свяшчэ́нніцкіх (адуш.)
Т.	свяшчэ́нніцкім	свяшчэ́нніцкай свяшчэ́нніцкаю	свяшчэ́нніцкім	свяшчэ́нніцкімі
М.	свяшчэ́нніцкім	свяшчэ́нніцкай	свяшчэ́нніцкім	свяшчэ́нніцкіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

свяшчэ́нны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	свяшчэ́нны	свяшчэ́нная	свяшчэ́ннае	свяшчэ́нныя
Р.	свяшчэ́ннага	свяшчэ́ннай свяшчэ́ннае	свяшчэ́ннага	свяшчэ́нных
Д.	свяшчэ́ннаму	свяшчэ́ннай	свяшчэ́ннаму	свяшчэ́нным
В.	свяшчэ́нны (неадуш.) свяшчэ́ннага (адуш.)	свяшчэ́нную	свяшчэ́ннае	свяшчэ́нныя (неадуш.) свяшчэ́нных (адуш.)
Т.	свяшчэ́нным	свяшчэ́ннай свяшчэ́ннаю	свяшчэ́нным	свяшчэ́ннымі
М.	свяшчэ́нным	свяшчэ́ннай	свяшчэ́нным	свяшчэ́нных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

свяшчэ́нны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	свяшчэ́нны	свяшчэ́нная	свяшчэ́ннае	свяшчэ́нныя
Р.	свяшчэ́ннага	свяшчэ́ннай свяшчэ́ннае	свяшчэ́ннага	свяшчэ́нных
Д.	свяшчэ́ннаму	свяшчэ́ннай	свяшчэ́ннаму	свяшчэ́нным
В.	свяшчэ́нны (неадуш.) свяшчэ́ннага (адуш.)	свяшчэ́нную	свяшчэ́ннае	свяшчэ́нныя (неадуш.) свяшчэ́нных (адуш.)
Т.	свяшчэ́нным	свяшчэ́ннай свяшчэ́ннаю	свяшчэ́нным	свяшчэ́ннымі
М.	свяшчэ́нным	свяшчэ́ннай	свяшчэ́нным	свяшчэ́нных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Verbum

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)