свяці́льнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
свяці́льнік |
свяці́льнікі |
| Р. |
свяці́льніка |
свяці́льнікаў |
| Д. |
свяці́льніку |
свяці́льнікам |
| В. |
свяці́льнік |
свяці́льнікі |
| Т. |
свяці́льнікам |
свяці́льнікамі |
| М. |
свяці́льніку |
свяці́льніках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
свяці́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
свяці́льны |
свяці́льная |
свяці́льнае |
свяці́льныя |
| Р. |
свяці́льнага |
свяці́льнай свяці́льнае |
свяці́льнага |
свяці́льных |
| Д. |
свяці́льнаму |
свяці́льнай |
свяці́льнаму |
свяці́льным |
| В. |
свяці́льны (неадуш.) свяці́льнага (адуш.) |
свяці́льную |
свяці́льнае |
свяці́льныя (неадуш.) свяці́льных (адуш.) |
| Т. |
свяці́льным |
свяці́льнай свяці́льнаю |
свяці́льным |
свяці́льнымі |
| М. |
свяці́льным |
свяці́льнай |
свяці́льным |
свяці́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
свяці́льня
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
свяці́льня |
свяці́льні |
| Р. |
свяці́льні |
свяці́лень свяці́льняў |
| Д. |
свяці́льні |
свяці́льням |
| В. |
свяці́льню |
свяці́льні |
| Т. |
свяці́льняй свяці́льняю |
свяці́льнямі |
| М. |
свяці́льні |
свяці́льнях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
свяці́масць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
свяці́масць |
| Р. |
свяці́масці |
| Д. |
свяці́масці |
| В. |
свяці́масць |
| Т. |
свяці́масцю |
| М. |
свяці́масці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
Свяці́ца
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Свяці́ца |
| Р. |
Свяці́цы |
| Д. |
Свяці́цы |
| В. |
Свяці́цу |
| Т. |
Свяці́цай Свяці́цаю |
| М. |
Свяці́цы |
свяці́цель
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
свяці́цель |
свяці́целі |
| Р. |
свяці́целя |
свяці́целяў |
| Д. |
свяці́целю |
свяці́целям |
| В. |
свяці́целя |
свяці́целяў |
| Т. |
свяці́целем |
свяці́целямі |
| М. |
свяці́целю |
свяці́целях |
Крыніцы:
krapivabr2012.
свяці́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
свячу́ся |
све́цімся |
| 2-я ас. |
све́цішся |
све́ціцеся |
| 3-я ас. |
све́ціцца |
све́цяцца |
| Прошлы час |
| м. |
свяці́ўся |
свяці́ліся |
| ж. |
свяці́лася |
| н. |
свяці́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
свяці́ся |
свяці́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
све́цячыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
свяці́ць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
свячу́ |
све́цім |
| 2-я ас. |
све́ціш |
све́ціце |
| 3-я ас. |
све́ціць |
све́цяць |
| Прошлы час |
| м. |
свяці́ў |
свяці́лі |
| ж. |
свяці́ла |
| н. |
свяці́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
свяці́ |
свяці́це |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
све́цячы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
Свя́цк
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Свя́цк |
| Р. |
Свя́цка |
| Д. |
Свя́цку |
| В. |
Свя́цк |
| Т. |
Свя́цкам |
| М. |
Свя́цку |